Teras Katı

Zor geçiyor zaman benim gibi tek kalmış ihtiyar biri için,bazen eski eşyaları karıştırmaya teras katına çıkıyorum belki kıyıda köşede unuttuğum bir anıya rastlarım diye,gerçi nafile hep ayni şeyler karşıma çıkıyor, yine en sevdiğimiz beraberce müzik dinleyip iki kadeh patlattığımız pikapın karşısına geçip geçmişi yad ediyor kendi kendime mırıldanıyorum,biraz tozlu gördüm etrafı yarın söz temizlemeye çalışacağım, yaşlı kollarım yorulana kadar. Ne kadarda burda olmasan beni gözetlediğini biliyorum hissediyorum he korkmuyor da değilim, sanki bir anda çıkıp etrafı niye bu kadar pis bıraktın diyeceğinden, neyse ben yatıyorum rüyada devam ederiz. Yüzünü görürüm belki onca yıldan sonra aynı pikapin başında bir iki kadeh içeriz ne dersin , seni bilmem ama ben yok diyemem.

Yalnız kaldığımı zannediyordum ta ki dışarıya adımımı atana kadar.