Mutsuzluk Günlüğü

Mutsuzluk Günlüğü

  • WpView
    Reads 87
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Sep 21, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
Çok mutsuzum çok! Ağladım, ağlamaklar yetmedi. O anı yaşadıkça biraz daha akıyor gözyaşlarım. Hem güldüm hem ağladım. Hep terkettiler peki neden? Neden meydanı boş bıraktı mesela dizideki kız? Veya dizideki oğlan niye 'Gitme seni seviyorum' diyemedi? Neden içleri kan ağlaya ağlaya bıraktılar birbirlerini? Artık gözyaşım akmıyor, ben ağlıyorum ama gözyaşlarım tükendiği için gözlerim ağlayamıyor. Ah, bir dakika geldi! Şu an esas çocuk kıza gitme diyor. Ama dizi bitiyor yani kavuşmaları benim ağlamama engel değil. Oğlan dedi ki mutlu son ha? Ama mutlu son olmasın mutlu sonsuz olsun istiyorum. Artık ağlamamın sonucunda sadece ruhen değil bedenen de zarar geldi bana. Mesela şu anda başım ağrıyor, kulağım zonkluyor, boğazımın sağ tarafı felç ve kollarım ile bacaklarım titriyor ama ben bunları yazıyorum. Dediklerimi anlamadınız değil mi? Buyurun hikayeye ama DİKKAT! BU BİR MUTSUZLUK GÜNLÜĞÜDÜR MUTLULARDA DEPRESYON OLUŞTURUR, MUTSUZLARDA GÜLÜCÜKLER OLUŞTURUR!
All Rights Reserved
#8
hisler
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines