" I am so tired ! This marriage is so f*cking boring ! let's just e-end this " saka siya nag-iwas niya ng tingin. Para naman akong nabingi sa sinabi niya. Parang kahapon lang noong siya ang atat na atat na maikasal kaming dalawa, tapos ngayon pagod na siya ?
" You're kidding, right ? If this is some kind of a sick joke, then stop it honey, it's not funny " sabi ko, 'Please sabihin mong hindi totoo ang sinabi mo, Please!'
"No, I am really serious about it Kristine " he paused, I know that he is serious right now because he just mentioned my name, he used to call me hon or honey. " I am just so f*cking tired of being called a prince who fell in love with an ugly duckling and you're ..... boring "
" You're ending our marriage because of that?? We are almost 2 years married for god's sake !! "
" NO !! It's not that only !! I f-found someone better than you and I l-love her " naramdaman kong may namumuong luha sa gilid ng mga mata ko, sinubukan kong pigilan pero traydor ang mga luha ko kaya kusa na lang silang kumawala.
" Who is she? " garagal na tanong ko, nag iwas siya ng tingin
" Si A-andy " nagulat ako . F*ck ! why ? of all people, why did she ? why did my bestfriend ? I trusted her " It started last month, I realized that I love her more than I love you, I'm sorry " yumuko siya at ako naman tuluyan nang humagulgol ..
" So you want a divorce ?? " halos pabulong kong sabi. Pinunasan ko muna ang mga luha ko bago nagsalita " Fine. Tama nga si Daddy, iiwanan mo rin ako, pero sana sa susunod na magkikita tayo umakto ka na parang hindi tayo magkakilala at wala tayong ni isang pinagsamahan " cold na pagkakasabi ko. Bago ako tumalikod tinignan ko muna siya sa mata. Mga matang parang nalulungkot at gustong bawiin ang lahat ng pinagsasabi kanina . Pero Ito naman ang gusto niya diba ?
Kaya tuluyan na akong umalis sa apartment na tinitirhan namin at nagpakalayo-layo, malayong malayo mula sa kanya .
"I love you.."
"You dont mean that."
"No! I know what i feel!"
Here she goes. Smirking like im talking nonsense. I hate seeing that insulting smirk of her but.. i cant deny that i miss her.
"Why its hard for you to believe what im saying?! Ako ang nakakaramdam kaya ako ang nakakaalam kung mahal ba kita o hindi!"
She didnt answer me and instead she turn her back and ready to leave but i quickly hug her from the back.
"Please.. please believe me... bakit ba ayaw mo maniwala? Mahal kita okay?"
I sob and hug her tight.
"Mahal na mahal..."
"Walang taong kayang mag mahal sa katulad ko."
And she left me.