ÖLÜM  AYIRINCAYA  DEK

ÖLÜM AYIRINCAYA DEK

  • WpView
    Reads 4,050
  • WpVote
    Votes 302
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Nov 22, 2019
Mutluydum.Belkide en huzurlu halimdeydim. Adım atmak için hazırlandım.Gözlerimi sımsıkı yumdum. "NAPIYORSUNUZ?Delirdiniz mi?" dedi tok bir ses.Bir anda omuzlarımda bir dokunuş hissettim.Gözlerimi hala açmamıştım.Tam bu sırada arkadaki insan topluluğununun alkış seslerini duydum.Yan tarafıma başımı çevirip baktığımda daha deminki iki kafadar çocuğun yüksek sesle;"Evet!duyarlı bir vatandaş genç kızımızı bir Süpermen edasıyla nasılda kurtardı!" dediğini gördüm.Kafamı hala endişeyle bana bakan ve daha demin hayatımı kurtaran adama döndürdüm. Çok sinirliydi...Ben de çok sinirliydim...Hemen doğruldum ve ;"Neden karışıyorsun?" diye bağırdım.O kadar çok öfkelenmiştimki!Bunu yapmaya ne hakkı vardı?"Göz göre göre atlamanıza izin mi vermeliyim?" dedi bağırarak."Ölmek istiyorum anladın mı?" dedim sesimi olduğundan daha da yüksek çıkarmaya özen göstererek."Kafayı yemiş olmalısınız!"dedi ve sinirle derin bir nefes aldı. iYİ OKUMALAR...
All Rights Reserved
#52
duygu
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines