Znaki |Quebonafide|

Znaki |Quebonafide|

  • WpView
    reads 513
  • WpVote
    Stemmen 49
  • WpPart
    Delen 6
WpMetadataReadVoor volwassenenLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd vri, sep. 27, 2019
Krzywdził ją, a ona nie protestowała. Wykorzystywał ją, a ona nie zaprzeczyła. Zdradził ją nie raz, a ona sprawiała wrażenie, że nic nie wie. Podduszał bezlitośnie, a ona zatykała usta i nozdrza, mrużąc powieki. Zabijał w niej Szansę na lepsze jutro, a ona podawała nóż. ______________________________________________________ Półtora roku minęło, a ona nożem podważyła swoją moralność, rozchylając drzwi ucieczki. Uciekła z nożem i stoi na środku ulicy zdezorientowana. Wtedy pojawia się ktoś, kto, ostrożnie odrzuca nóż, a przy tym muska jej skórę, co działa jak klątwa. ________________________________________________________ !Pierwsze fanfiction wydane z ramienia pierwszego wattpadowego labelu w Polsce! artist; @zapomnialam_ [tam więcej prac i kontakt z autorką] title; znaki about; quebonafide warning; sceny drastyczne, czytane na własną odpowiedzialność, nie mają na celu żadnego propagandowania przejawianych w fanfiction zachowań _____________________________________________ Skontaktuj się z nami! ---> psycholog/pomoc psychologiczna; @jazda_potwory osobistości z labelu; @zapomnialam_ wsparcie labelu; @bispxyz e-mail; jazda_potwory@o2.pl / p4np4w3l@o2.pl
Alle rechten voorbehouden
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • CEO
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • JEDEN WERS || OKI
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Ninjago || My Lightbringer
  • teacher's pet | yoonmin
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen