Dilhun

Ölüm.
Şu an aklına gelen tek şey buydu. Bitmiş miydi yani? Bu kadar mıydı. Kimsenin haberi olmadan sessizce ölecek miydi?
Gözünden akan ardısıra yaşlara biri daha eklenirken o bütün kırgınlıklarını defedip, duyamayacağını bile bile fısıldadı;
"Barış..."
Karnındaki yara kanama hızını artırırken o mantıklı düşünemiyordu. Yavaş yavaş üşümeye başlamıştı. Biliyordu ama bu üşümenin havadan olmadığını. Korkuyordu. Korkmamak istese de korkuyordu. Titriyordu,kapının açılmasıyla ağlamaktan kızaran gözlerini o tarafa çevirdi. İçeri giren adamın ayak sesleri yankılanırken o, ondan iğreniyordu.
"Buraya kadar." demişti adam. Gerçekten buraya kadar mıydı?