NARCYZ [przerwane, pisane na nowo]

PRACA BYŁA PISANA OKOŁO ROKU 2021, ZAWIERA WIELE BŁĘDÓW I NIE ODZWIERCIEDLA MOJEJ AKTUALNEJ WIZJI FABULARNEJ, zostawiam ją na profilu tylko ze względu na sentyment

•

Londyński smród, cisza i dwie zagubione dusze. Odbijająca się od portowych beli rzeczna woda, niepojęty spokój. Niezrozumiałe emocje.

Valentine Ferrell za wszelką cenę stara się uciec od przeszłości i nie myśleć o tym, co będzie. Tchórz, realista, błądzący po wąskich uliczkach osiemnastowiecznego Londynu. Szuka istnienia, sensu wyrazów, przede wszystkim ludzkości. Z Maximilienem u boku, stara się zrozumieć realia świata.
Lecz gdy runą ściany, rozstąpi się ziemia, a dziwne emocje dadzą górę - kim będzie ten nazywany Ikarem?

Londyn, piąty miesiąc roku, dzień dwudziesty siódmy, tysiąc siedemset dziewięćdziesiąty czwarty, pięćdziesiąt dwa dni po egzekucji dantonistów we Francji.

[Praca zajęła trzecie miejsce w konkursie "rozgrywki poetów | 2020" organizowanego przez @Stowarzyszenie_UP]