ÖLÜMCÜL ZAAF
- Dibaca 652,197
- Vote 25,800
- Bab 24
"Kardeşlerine dokunmalarına izin vermeyeceğim, Ayperi."
Genç kızın gözlerinde parlayan umut ışığıyla kalbi sıkıştı Atahan'ın. Az sonra söyleyeceklerinden sonra meftun olduğu gözlerdeki umudun yavaş yavaş solmasını izlemeye yüreği el vermiyordu.
Daha söylemediklerinin ağırlığıyla gücü azalmıştı.
Geniş sırtını kıza çevirip derin bir nefes çekti içine.
"Tek bir şartla!"
"Ne isterseniz yaparım Atahan bey. Yeter ki beni kardeşlerimden ayırmalarına izin vermeyin."
Dedi titreyen sesiyle.
Hırpalanmaktan yırtılan elbisesi ve yara bere içinde olan bedenine rağmen iki kardeşine de sıkı sıkı sarıldı. Her ikisi de az önce yaşadıkları saldırıyla sus pus olmuşlardı.
Kardeşlerinin gözlerinde gördüğü korkuyla içi yandı. Onları zalim amcalarından korumak istercesine sıkı sıkı sinesine bastırdı.
Dış kapının daha sert yumruklanmasıyla korkuyla kardeşlerine daha çok sarıldı. Amcalarının bağırış seslerini duymamak için kulaklarını kapatmak istiyordu Ayperi.
Hıçkırık sesleri Atahan'ın kulağına gelirken hissettiği vicdan azabıyla gözleri doldu.
Avucunu yumruk yapıp ısırdı tüm hırsını çıkarırcasına.
"Karım olmanı istiyorum!"
Ortama bomba etkisi yaratan sözlerle her ikisi de sarsıldı. Bu sefer odada ikisinin sert soluk sesleri yankılanıyordu.
Ayperi şaşkındı, Atahan ise darmadumandı.
Çaresiz bir kızı sırf duygularını tatmin etmek için kendine mecbur bırakmıştı.
Yaptığının adice olduğunu biliyordu ama ilk kez yüreğine yerleşen bu aşkı, kaybetmek istemeyecek kadar bencil bir adamdı.
Burnunu dikleştirerek devam etti sözlerine,
"Eğer benimle evlenmeyi kabul edersen amcalarının Kars'ın sınırlarından girmelerine bile izin vermem."
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#9
wattpad
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
İyi Ki Helalimsin
Modern 21 yaşında bir kızın, muhafazakar dul çocuklu 33 yaşında bir adamla evlilik hikayesi. Bir mahalle kurgusudur. Dark Romantic gibi kurgulardan uzak, safe place kurgusudur.
Kuma +18
Kuma ne kadar basit iki hece ku ma peki ya herşey bu iki hece kadar basitmiydi onu görene kadar kuma nedir bilmezdim şimdi tam ortadaydım yani arafta kalbim mi yoksa mantığım mı galip gelir hiç bilmiyordum .
Emanet
Babasinin annesini öldürdügü haberini alan ciwan yıkılır. kendini suçlamaya başlar.daha annesinin vefatından yirmi dört saat geçmeden intihar eder.intihar etmeden önce ise çok yakin kardeşi gibi gördügü bir arkadaşına not yazarak kardeşi berfeyi emanet eder.ya bu çok güvendigi dostu ilerleyen zamanlarda duygularina engel olamayip kendisini abisi gibi gören kiza saplantılı bir şekilde aşk olursa.ve genç kizi hayatına mahkum ederse. kitabımda şiddet, argo kelime+18 sahneler vardir ona göre okuyun. Yaralı serçe kitabıdır.sadece ismi ve kapak resmi değişti.
Yasaların Dışında
Kapıyı açar açmaz, karşımda onu görmeyi hiç beklemiyordum. Gözleri anında beni bulmuş, elleri ise hızla belimi sarmıştı. Ani bir hareketle beni duvara yaslamasıyla irkildim; kalbim bir anlığına yerinden çıkacak gibi çarptı. Yüzlerimiz o kadar yakındı ki, nefesini hissedebiliyordum. Dudağımdan öpeceğini sandığım anda, beni yanılttı ve alnıma nazik bir öpücük kondurdu. Öylesine derin, öylesine yavaş bir öpücük ki, nefesimi tutmaktan kendimi alamadım. Dudaklarını alnımdan yanağıma doğru sürtüp kulağıma yaklaştırdı ve fısıldadı: "Neden sevmiyorsun beni, tilki?" Tüylerim diken diken olmuştu. Sesi kulaklarımda çınlıyor, kalbim çarpıntılarla doluyordu. Nefesimi tuttuğumu o an fark ettim. İçimde hem bir şaşkınlık hem de bir karşı konulmaz çekim hissi vardı. Başımı kaldırmaya çalışıp yüzüne baktım. Gözlerimiz yine buluştu ve yavaşça fısıldadım: "Sevmediğimi kim söyledi?" O an zaman durmuş gibiydi. Gözlerindeki şaşkınlık ve hafif tebessüm, içimde bir şeyleri titretmişti. Kalbim çarpıyor, nefesimi kontrol etmekte zorlanıyordum. O da bunu hissetmiş olmalıydı; yüzüne yayılan hafif bir gülümseme ve bakışlarındaki sıcaklık, içimdeki tüm dirençleri eritti. Yavaşça yüzünü yana çevirdi, dudaklarını benim dudaklarıma yaklaştırdı. İlk temas, yumuşak ve nazikti; nefeslerimiz birbirine karıştı. Sonra öpücük derinleşti, daha tutkuyla ve arzuyla dolu bir hâl aldı. Ellerini omuzlarımdan boynuma kadar gezdirirken, ben de ellerimi beline sardım; sanki birbirimize sıkı sıkıya tutunmak, dünyayı dışarıda bırakmak istiyorduk. Zamanın geçtiğini fark etmeden, öpüşme bir dans gibi uzadı; yavaş, emin ve anlam doluydu. Her hareketimiz, her nefes alışımız birbirimizi daha çok keşfetmemizi sağlıyordu. Dikkat; Hikaye yetişkin içerik, yaş farkı ve küfür içermektedir. 18+
NARİN (+18) (Zoraki Evlilik)
Babam o gün Evren Bey'e "Al götür bu kızı," demiş olamazdı. Gerçek değildi bunlar. Ben on gün önce, sadece iki kere gördüğüm bir adamla evlenmemiştim. ... Kitap yetişkinlere yöneliktir.
NAMLUNUN UCUNDAKİ CENNET
Şehrin karanlık sokaklarında yankılanan bir isim. Avcı. İnsanlar ona bu lakabı takmıştı. O hem insanların gözünde kahramandı hem de korkulu rüya. Avcı bir gün yine ülkedeki pislikleri temizlemek yerini alır. Tam adamı öldürecekken namlunun önüne gelen bir kadını görür. O an Lamia onun dikkatini çekmişti. Peki avcı ne yapacaktı? Kızı aklından silecek mi yoksa zihnini meşgul etmesine izin mi verecekti?Lengkap
Gülperi
O odaya girince ben de oturduğum yerden ayağa kalktım, sessizce yutkunmuşdum, gelip tam karşımda durmuşdu Cebinden çıkardığı kolyeyi görünce arkamı dönmüşdüm, elini boynumda hissedince irkilmişdim ama belli etmemişdim. Yüzümü ona taraf dönünce tuttuğum nefesimi serbest bırakmışdım. Küçük elimi büyük ellerinin arasına alıp beni yatağına bir kenarına oturtdu, kendisi de yanıma oturdu. Ellerim hala onun ellerinde kayboluyordu.. Yüreğimin neden yerinden çıkacakmış gibi atmasına bir anlam verememiştim. Bu kadar mı korkuyordum ondan? Bu kadar mı çekiniyordum ondan? Ya da az sonra yaşayacağımıza dair düşündüğüm şeyler mi korkutuyordu beni?
NAZ YARASI
Hırsın ve açgözlülüğün gözünü kör ettiği bir ağa... Sözü kanun, hükmü kader olan bir adam... Ve bu düzenin içinde ezilen, sessizce yaralanan bir genç kız... Nazlı, ait olduğu toprağı arayan narin bir çiçekti. Kader, onu acının tam ortasına savurmuştu; yarası derindi, umudu ise neredeyse tükenmişti. Tam da her şeyin karanlığa gömüldüğü yerde, gücüyle olduğu kadar yüreğiyle de hükmeden bir ağa çıktı karşısına: Seyithan Dağlı. Bazı yaralar vardır, zorla değil sevgiyle iyileşir. Bazı sevdalar vardır, kaderi bile dize getirir. Nazlı'nın yarası, Seyithan'ın kalbinde merhem bulurken; sevda, hiç olmadığı kadar güçlü, hiç olmadığı kadar gerçek bir hâl aldı. Naz Yarası, acıyla yoğrulmuş bir kaderin, aşkla yeniden yazılışının hikâyesi... Hikaye şahsıma aittir. Herhangi bir mecrada çalınıp yayınlandığı takdirde yasal işlem başlatılacaktır.
Yıkım
Bir evliliği sona erdiren nedir? Mükemmel giden bir evlilik nasıl omuzlardaki bir yüke dönüşür? Kalp en çok nereden kırılır? ------------------------------------------ "Hakan... Olmuyor böyle, boşanalım." dedim bitkince. Hakan ise bu cevabı beklemiyor olacak ki karşılık vermeye hazırlanan ifadesi donakaldı. Ne diyeceğini bilemez bir şekilde bekledi birkaç saniye boyunca. Diyecek bir şey bulamayınca her zaman yaptığını yaptı. Döndü arkasını ceketini bile almadan çıktı gitti. Ama bu seferki gidişinin diğerlerinden farklı olacağını bilmiyordu. Sahi bu hale nasıl gelmiştik biz? ----------------------------------------- Uyarı: Küfür, argo ve +18 içerik bulunmaktadır.
BALKIZ
Dere tepe aştık. Uzak diyarlara vardık. Bir kere öflemedi atıma yük oluyorsun demedi. Rızkını kurtla kuşla paylaştı. Oturduğumuz ağacın altında elime verdiği kuru ekmeği ısırdım. "Hırsız mısınız siz?" yüzü gerildi ama kızmadı. "Harama el uzatmam ben" elindeki ekmeği keyfi kaçmış şekilde bıraktı küçük mendilin üzerine. "Ama bize eşkıyalar adam öldürür hırsızlık yapar dediler. Sende eşkıyasın" göz bebekleri titredi. "Ben kimsenin namusuna malına mülküne el uzatmam. Benim kavgam kendimle" merak etsem de sustum. "Yolumuz daha var mı?" bilmediğim bu adama güvenmek zorunda kaldığım için mi yoksa gerçekten mi güveniyordum bilmiyorum ama güveniyordum. "Az kaldı" bir şey demeden yerimden kalkıp üzerimi silkeledim. "Oraya vardığımızda evvela nikahımız kıyılacak" ellerim havada kalirken kendimi toparlayıp işime devam ettim. biliyordum zaten bu gerçeği niye şaşırmıştı ki. #dağ #eşkiya #Balkız #Baturbey #eski #dönem
Modern 21 yaşında bir kızın, muhafazakar dul çocuklu 33 yaşında bir adamla evlilik hikayesi. Bir mahalle kurgusudur. Dark Romantic gibi kurgulardan uzak, safe place kurgusudur.
Detail lengkapPanduan Muatan