Ara sıra aklıma geliyorsun, kitapların tozunu alıyor, küllüğü döküyor, balkona konan kuşları kovalıyorum...
Radyoyu açıyorum, perdeleri kornişlerin uçlarına yığıyorum, holdeki yolluğu arka pencereden silkeleyip, ipteki çamaşırları toplayıp dolaba kaldırıyorum....
Su koyuyorum ocağa kaynasın diye bekliyorum. bir resim asıyorum boş bulduğum bir duvara, beğenmeyip karyolanın altına atıyorum...
Ahizeyi kaldırıyorum, ezbere bildiğim bir numarayı çevirip duyduğum alo sesinden sonra vazgeçip kapatıyorum...
Sonuna kadar dayıyorum kapıları, açık olan pencereleri sıkı sıkıya kapatıyorum...
Hiç giymediğim gömleklerimden birini geçiriyorum üzerime, en sevdiğim tişörtümü toz bezi yapıyorum... Fotoğraflarımın yerini değiştiriyorum, yastığımı ters çeviriyorum, terliklerimi komodinin altına itiyorum...
Alnımı tuvalet aynasına dayayıp, güzel gülen adam provası yapıyorum...
Saçlarımı dağıtıyorum, ıslak ellerimi üzerimdeki gömleğe sürterek kurutuyorum...
Radyoda çıkan şarkıya eşlik ediyor, kaynayan suyun altını söndürüyorum...
Ara sıra aklıma geliyorsun, çalan şarkının aksine ardından usul usul söyleniyorum... 'artık gelmesen diyorum'!
Çünkü ben bu çoktan unuttum oyununu, günahım kadar sevmiyorum.!!!
Abi kitapları kıtlığı çekiyorsanız doğru yerdesiniz. Sizden istediğim ana karakter olan kız ile empati kurmanız. Babasına olan düşkünlüğünü anlamanız. Bu kitapta önyargılı abiler yok, karışan bebekler yok. Alışılmış klasik abilerim hikayesi değildir. Dikkat! Bu kitabı okurken neden benim abim yok diye dert yanabilirsiniz :)
"Onu istemiyorum." Nefret dolu bakışları bendeyken babamdan uzaklaştı. "Benim kızım değil o!" dedi ve üstüme atılmak için hamle yaptı. Fevri bir hareketle geriye kaçarken hemşirelerden biri annemin koluna enjektör sapladı. Sakinleştirici olduğunu tahmin ettiğim sıvı bedenine girdi, hareketleri yavaşça kesilirken hala sayıklıyordu.
"Gerçekleri söyle ona Yılmaz." dedi uykuya dalmadan hemen önce. "Öz ailesini bulsun."
Beni bitirecek kelimeler dudaklarından döküldü. Annem odaya alınırken babam da peşinden gitti. Bedenim titredi, vücudumu soğukluk kapladı. Bir insan narkozluyken asla yalan söyleyemezdi.
Başlangıç: 12 Haziran 2022