Single Pa Rin Si Donna (ON HOLD)
- Reads 187
- Votes 7
- Parts 4
Ongoing
Last published Wed, Aug 6, 2014
Pag-ibig.
Namutawi ko habang tinanong ang sarili kung ano pa nga ba ang kulang.
Akala ko, ayos lang kahit wala yun. Magiging masaya pa rin ako.
Sa pagdaan ng maraming araw, nakakaramdam na ako ng kalungkutan. Para bang may kulang na tanging pupunan sa kalungkutang iyon.
Nagpagtanto kong, kay tagal na pala simula nung huli ko yung naramdaman. Halos nakalimutan ko siya.. dahil totoong winaglit ko siya sa isipan ko.
At ngayon, Ilang taon na rin nga ba akong naghihintay? Sabi nila may nakalaan naman para sa'yo.
Naisip ko, Bakit ang tagal? Gaano ba katagal dapat akong maghintay?
Matagal na akong naghihintay, masasabi kong nakakapagod na rin.
Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon, wala pa rin.
Siguro, ganito talaga ang buhay ko. Nakatadhang magmahal, pero sa bandang huli mag-isa pa rin.
All Rights Reserved
#197
sawi
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Long Distance Relationship (Tagalog)
Nagsimula sa "crush". Hanggang kalaunan, ang daming pasikot sikot ng istoryang ito. At siguradong makaka relate ka. Buhay teenager ito ehh. Alamin ang ending, masaya kaya o malungkot?Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
The Run Away Mother
I need to forget everything, isang gabing pagkakamali, pero Ang lahat Ay nagbago.. Minahal ko naman siya ng buo, yun nga ang hindi niya alam.. habang nagpapakatanga, siya sa iba, meron ding Nagpapakatanga para sa kaniya! Hindi niya ba yun alam? hindi niya ba talaga ako makita bilang Isang Babae? Bakit sa dinami ng Pede Niyang Mahalin? Yung Tao pa na yun, na sa lahat ng bagay ay Kakumpetinsiya ko, Kelan kaya ako magkakaroon ng Pag aari ko na walang ibang Aangkin. That's Why, I decided na lumayo, to run away dahil ang dinadala ko dito sa sinapupunan ko ay akin lang! pero bakit pati ang Batang ito Inaangkin pa din? How can i run? if the only place i can Be With. Is in Your Arms. anong nangyari? bakit mo ako Ginugulo pa, Hindi bat wala ka namang Paki alam? o dapat bang mas tama na ang ANAK mo lang ang iyong kinukuha? then sasabihin mo sa akin na " Can you hold my arms? So if ever you run away again Kasama mo na ako?."Complete
Breaking Past The Lies
Ang gulo ng mundo. Puno ng mga problemang ayaw kong harapin, pero kailangan. Puno ng mga gawain na hindi ko gusto, pero kailangan. Puno ng responsibilidad na ayaw kong bitbitin, pero kailangan. Hanggang dito na lang ba ang kalayaan na mayroon ako? Hanggang dito na lang ba ang kakayahan kong lumipad? Ganito na ba ako kababa? Saan nga ba nagsimula ang gulo? Nagsimula ba nung pinanganak ako? Nung bumagsak ako? O baka nung nakilala ko siya? Dumating siya sa hindi ko inaasahang pagkakataon. Sakanya ko lang naramdaman ang kalayaang maging ako, yung hindi tagatupad, hindi tagabuhat, kundi yung ako lang. Pero hindi sapat ang "tayo" sa mundong puro "bawal." Hindi sapat ang pagmamahal sa mundong may sinusunod na patakaran. Kaya ngayon, pinili kong lumayo kahit na ang puso ko ay kumakapit parin nang mahigpit. Pinipili kong tumahimik kahit gusto ko nang isigaw ang lahat ng hinanakit. Kung sakaling magkita tayong muli, sana, wala nang kailangan labagin.
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
Book 2 Watching YOU (Art&Yuki)
Ang Buhay... ay Puro hirap at sakit lalo na at isang mahirap kalang... pero kahit na ganun kailangan kong magpaka tatag para sa Nanay ko..balang araw hindi na nya kailangang magtrabaho... at makisama sa amain ko na wala ng ginawa kundi ang saktan sya at saktan ako... nag tatrabaho si Mama para maibigay lang ang Kalayawan nya nagtatrabaho naman ako habang nag aaral para kay Mama.. hindi ko alam kung Kelan..matatapos ito....pero gagawin ko lahat ang paraan maialis kolang si mama sa impyernong buhay na ito mailayo sya sa Demonyong asawa nya..... Ako ngapala si Yukiko Valeria... Looking Tough but Broken Inside... ang dahilan ng kalakasan ko syang magiging kahinaan ko... Pero Dadating ang isang Taong magpapabago ng Buhay ko...Complete
We Got Married!
Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?Complete
PRETENDING TO BE MY TWIN | HANNAH JANE SANTOS GXG
Tanaw ko mula sa malayo ang babaeng hinahangaan ko. Kahit hindi niya alam ang existance ko sa mundo At hindi niya ko pansin ay masaya parin ako dahil malaya ko siyang natititigan sa malayo Elliana kailan mo ba ko papansinin? Kailan mo ba ako babalingan ng tingin? At kailan ko kaya maaamin sayo ang tunay kong nararamdaman? Habang abala ako sa pageemote ay nahagip ng mata ko ang pagdaan ni aris..my twin brother..but the whole university doesn't know that we're connected. Ako rin naman ang nagsabi na huwag ipaalam na magkapatid kami because I want to live a normal life. Si aris ay kilala sa school nato habang ako ay ordinaryong tao lang. Mahiyain at hindi pala salamuha sa iba. Kung malalaman ng lahat na kapatid ko siya paniguradong gagamitin lang nila ako sa sarili nilang intensyon. Isa pa, magkaiba ang pananaw namin ni aris kaya minsan ay hindi kami nagkakaintindihan. Ayoko lang na mainvolve ako sa magulo niyang mundo. Gumuhit ang kirot sa puso ko ng makita ko kung paano titigan ni elliana ang kapatid ko. Ganiyan rin ako tumingin sakanya. Ganyan na ganyan ang mga mata ko sa tuwing nakikita ko siya. My ultimate love is inlove with my brother..how hurtful is that?haha -------------- Please support our new story here in wattpad! Vote and comments! Thank you! Started: Aug 20 2024 Finished:
Nagsimula sa "crush". Hanggang kalaunan, ang daming pasikot sikot ng istoryang ito. At siguradong makaka relate ka. Buhay teenager ito ehh. Alamin ang ending, masaya kaya o malungkot?
More detailsContent Guidelines