Last Hope

Ve yanılmıyorsam yalnız insanların,
Kahvaltı edip ağladıkları pazar sabahları yokmuş o zaman.
Mesela o zamanlar
Mutsuz olduğunda insanlar,
Yok olurmuş bazı dakikalar.

Gülümsedim o sıra,
Bazen sevinirim,
Sevinmek nedense hep yedi yaşında
Ve ah... dedim sonra,
Ah!.

Didem Madak

....
Bu hikayede siyah ve beyaz yoktu hepimiz bir zamanlar gökkuşağı renkleri gibi...

Masumduk ,

Saftık,

SALAKTIK.

Gerçekleşmeyeceği bir umuda adımı çoktan atmıştım... Bu benim sonumdu