Hayat Cok Zor...

Merhaba, ben Güneş müzik dinlemek yasam tarzım oldu artık etrafımda güvenebileceğim kimsem kalmadı.Bana sahip cıkan kimsem olmadı bu 17 yasıma kadar.Hep çok değer verip az değer almadım alamadım. Hiç mi hak etmedin bunları.
Kendime sorduğum tek soru "Neden?" neden hak ettiğim eğeri anlamıyorum. Liseye geçince düzeleceğini çevremin genişleyeceğini düşündüm.Ama tam tersi oldu. İnsanları tanıdım az da olsa cok ön yargılar dış görünüşe çok önem veriyorlar. Bunları yine bu kadar ön yargılı yapan da kendi çevreleri. Seneye bu şehirden kurtulacak olmam benı mutlu ediyor derslerime cok asıldım çok iyi bir üniversiteye gideceğimden hiç süphem yok. Üniversite de her sey ama her sey değişecek, dah dogrusu değiştiricem. İlk okulda çok iyi bir arkadaşım vardı... Ama şu lanet olası hastalık olan kansere yakalandı kısa bır süre sonra hayatını kaybetti beni çokzdü gercek olduğuna hâlen inanamıyorum çok iyiydi bi anda yakalandı hastalığa.İnsanun en iyi arkadaşı ölünce hayattan hiç zevk almıyorsun.