BAL ARISI

Kaşlarımı çatarak elimi uzattım. ''Güneş'' dedim sertçe ''Güneş Gürmen''
Saygıdan taviz vermeyen bedenim ve keskin koyu gözlerimle adama bakarken ifadesini değiştirmediği derin bakan gözleriyle elini kaldırdı. Elime dokunduğu an elinden elime akan sıcaklık gözlerimi tutunan ellerimize çevirmeme sebep oldu o an kime ait olduğunu seçemediğim bir ses işittim.
''Seni ait olduğun yere götürmeye geldim.''

-
Evinden ailesinden uzakta Güneş.
Gücünü, inadını, çocukluğunu hiç kaybetmemiş.
Kendinden başka güvendiği kimsesi yok.
Hayatının tüm kontrolünün elinde olduğunu hissettiği o anda başlıyor hikayesi..