Never click suspicious links
Reminder: Wattpad will never ask for passwords, payment information, or other sensitive account security details.
Karanfil

Karanfil

  • WpView
    Reads 40
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Aug 18, 2019
Hayat bir denize benzer.Kimileri denizden korkar,çekinir. Tüm güzelliklerin dışında kalırlar. Sadece gözlemlerler. Bunlar korkaklardır. Hayatta da böyledir bu durum . Hayattan korkar,güzelliklerin dışında kalırlar,sadece gözlemler. Ne yazık ki bunlar eli boş dönenler olacaklardır. Hani bir de şey vardır . Denize gitmeyip kıyısında yürüyenler. Sadece ayaklarına değer deniz. Belki korktuklarından,belki de sadece istemediklerinden böyle yaparlar. Bunlar hayatı görüp,tadını çıkartamayanlardır. Bildiği güzellikten kaçanlardır. Ne yazık ki bunlar da korkaklardır. Hayatın ilerilerinden korkarlar. Peki denize girenler. Bunlar denize girer ama boyunun ilerisine gidemezler. Bunlar hayatı yaşarlar ama hareketsiz yaşarlar. Mutludurlar belki ama bir sınırda takılıp kalmışlardır. O çizginin arkasındaki güzelliklerin farkında değillerdir. Bunlar hayatı yaşayan ama hissedemeyenlerdir. Peki denizi yani hayatı hissedenler kimdir? Bunlar denizin derinliklerine açılıp,denizi yaşayanlardır. Bunlar denizden zevk alırlar. Aynı şekilde de hayattan. Belki denizde boğulurlar ama en azından boğulacaksa da güzellikler içinde ölmüş olurlar . Bu kitapta denizi yaşayanların hikayesidir.
All Rights Reserved
#559
ay
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines