Benim Kalbim

Içim acıyor hangi sözcüklerle tarif edebilsem bilmiyorum hiç bir söz bunu anlatmaya yetmez. Arafta kaldım ben biçare bitap bir halde.

Yok oluşumun son küllerini savuruyorum. Ne haldeyim, nasılım? Kimse bilmez; içimde kapanmayan yaralarımın olduğunu. Gülüşlerimin gamzesinin çukurunda sakladım acılarımı.

Ben bittim, ben yok oldum... Yaşıyor muyum bilmiyorum, ölümüyüm farkım yok. Ben cehennemi bu dünyada tattım. Ölmeye gerek varmı?

Benim kaderim ben doğarken kötü yazılmış. Hayat bana hiç gülmedi. Gülmek bana haram, gülmek bana yasak; sadece acılarımı saklamak için gülerdim. Kimse bana acımasın, kimse bana merhamet göstermesin diye.

Büyüdüğüm yetimhanenin soğuk duvarları bana anne kucağı oldu. Pencereden sızan rüzgar saçlarımı okşadı. Bana anne nedir diye sorsalar böyle derdim belkide.