DERECE

DERECE

  • WpView
    Reads 282
  • WpVote
    Votes 50
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Sep 22, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
"Sen benim sinirli hallerimi görmemişsın halay başı!"diye sertçe konuştum. Fıttırmama az kalmıştı. "Ya kızım 1.55 boyun var. Ben seni zor görüyorum zaten. Hatta sensörlü lamba bile zor görüyo seni. Sinirli hallerini nasıl göriyim."dedi pis pis sırıtırken. Derin bir nefes alıp sakinleşmeye çalıştım. Amaaaaa... Evet arkadaşlar, fıttırdım! "Bana bak elimin tersindesin. Pısırık mısırık demem çakarım ağzının ortasına iki tane."dedim gözlerim alev saçarken. "Matmazel!"diye vurgulayarak devam ettim cümleme. "Bana bak sinirimin tersindesin. Kız demeye bin şahit lazım olan kız demem söverim iki tane."dedi beni taklit ederek. Ama o gülmemek için zorlandığı için bende ki gibi çok güzel olan bir kızın 'ben güzel değilim' dediğinde ki aldığı tepkiden çok, tatlı durmuştu. "Naci Amca!"diye vurgulayarak devam etti. "O Naci'yi götünden sokup kulağından çıkartacam şimdi. Sen kimsin de ben seni muhattap alıyosam zaten. Karides kokulu ornitorenk götünde yaşayan bal porsuğu çakması orangutan tipli gavat." 18/08/2019
All Rights Reserved
#92
öykü
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines