AMANSIZ YILLAR

AMANSIZ YILLAR

  • WpView
    Membaca 274
  • WpVote
    Vote 47
  • WpPart
    Bab 3
WpMetadataReadDewasaBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sen, Okt 7, 2019
WpInfo
Non-fiksi
🌹Merhaba Öncelikle ilk defa bir hikaye yazacağımı belirtmek isterim.Bu benim ilk hikayemdir. Bunun için eksik ve hatalarım olabilir. Bu yüzden beni hatalarımdan dolayı uyaracağınızdan eminim. Amacım hikayemi sizlere beğendirmek değil yada büyük bir kitleye ulaşmakta değil, sadece kendimi geliştirmek istiyorum. Bunu böyle sürdürmek istiyorum. Beğenmek yada beğenmemek sizlere kalmış. Umarım beğenir ve destek olursunuz... 🍃🍃🍃 AÇIKLAMA 🍃🍃🍃 Üvey annnenin Semira'ya uyguladığı şiddet ve işkenceler karşısında sensiz kalmayıp. Adeta bir ışık gibi doğan bir asil adam. Bu adam hiç bir zaman Semira' yı yanlız bırakmaz ve her zaman Semira'ya olan sevgisi yönünden hep sadık bir adam olmuştur. Kadın şiddetinin sadece erkeklerin değil başkalarının da sebep oldugunu görmüş olacağız hikayemizde. Bir genc kızın yasadığı zor şartları ve dışlanmış bir kızı, kurtarmaya çalışan bir adam. İyi okumalar...🤗😊 #Ahmet#Aşkan
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan