AMANSIZ YILLAR

AMANSIZ YILLAR

  • WpView
    Reads 273
  • WpVote
    Votes 47
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Oct 7, 2019
🌹Merhaba Öncelikle ilk defa bir hikaye yazacağımı belirtmek isterim.Bu benim ilk hikayemdir. Bunun için eksik ve hatalarım olabilir. Bu yüzden beni hatalarımdan dolayı uyaracağınızdan eminim. Amacım hikayemi sizlere beğendirmek değil yada büyük bir kitleye ulaşmakta değil, sadece kendimi geliştirmek istiyorum. Bunu böyle sürdürmek istiyorum. Beğenmek yada beğenmemek sizlere kalmış. Umarım beğenir ve destek olursunuz... 🍃🍃🍃 AÇIKLAMA 🍃🍃🍃 Üvey annnenin Semira'ya uyguladığı şiddet ve işkenceler karşısında sensiz kalmayıp. Adeta bir ışık gibi doğan bir asil adam. Bu adam hiç bir zaman Semira' yı yanlız bırakmaz ve her zaman Semira'ya olan sevgisi yönünden hep sadık bir adam olmuştur. Kadın şiddetinin sadece erkeklerin değil başkalarının da sebep oldugunu görmüş olacağız hikayemizde. Bir genc kızın yasadığı zor şartları ve dışlanmış bir kızı, kurtarmaya çalışan bir adam. İyi okumalar...🤗😊 #Ahmet#Aşkan
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines