Hazan
  • WpView
    Reads 10
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Aug 21, 2019
WpInfo
Non-Fiction
'Dalgalı bir denizin altındaki taşları merak ediyorsan, gözlerinin yanmasına izin vermen gerekir. Gözlerini kapatmak istediğinde çok geç olacak...' 1963 yılında yaşayan Olivia, onu büyüten teyzesini kaybettiğini öğrendiğinde yıllar önce bıraktığı kasabasına dönmeye ve orayı gözden geçirmeye karar verir. Günler geçtikçe ortaya çıkan gizemli yazılar Olivia'yı meraklandırır. Olivia olayları araştırmaya ve bir araya getirmeye çalışır. Bundan 54 yıl sonra kafa dinlemek için Olivia'nın kasabasına giden evli çift Katie ve Andre Olivia'nın yarım bıraktığı gizeme dahil olur ve kendilerini bir çıkmazda bulurlar. Gizemlerle dolu bu karışık hikaye sizi çok heyecanlandıracak!
All Rights Reserved
#58
2017
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines