Siyahların efendisi

Karanlığı bir gök gürültüsü yardı, bir şimşek çaktı, ışığı aramıza giren son aydınlık oldu.

Gözlerimden bardaktan boşalırcasına yaşlar süzüldü, çeneme doğru yol aldı ve yağmur yağdı.
Bak gördün mü Asiye bulutlar acınıza hayır acına ortak oldu.

Miran karşımdaydı gözleri nemliydi ağlıyordu, çenesini sıktı bana bir adım yaklaştı ben bir adım geriledim, uzun ince kemikli parmaklarını havaya kaldırdı. Onun avucu benim yuvamdı, ben bu gece yuvamdan kovulmuştum.

Titreyen dudakları kımıldadı

"Gitme" dedi "beni dinle" diyordu daha az önce öptüğüm o kalın dudakları. Gitmek istemiyordum, ama kalamazdım. Bir adım daha yaklaştı "Yalvarırım beni bi dinle" dinlemedim ve arkamı dönüp koşarcasına gittim. Ben o gece yuvamdan kovulmuştum , ben o gece paramparça oldum ama ölmedim, ölüm gibi birşey oldu cenazem kalktı ama tabuta konulmadım. Galiba bu en acı ölümdü.

Kapak tasarımı @yesilozilknur hesabına aittir