Best Part

Best Part

  • WpView
    Reads 66,728
  • WpVote
    Votes 2,331
  • WpPart
    Parts 34
WpMetadataReadMatureComplete Sun, Oct 13, 2019
3 years ago. He was so happy with his life. He had everything. Halos wala na siyang hinihiling pang iba. 3 years ago, isa siya sa kilalang pinakatalentado at pinakamasayang lalaki na makikita mo. Until 3 years ago, he believed that he lost everything he had slowly one by one. Hindi niya alam na 'yong sobrang kasiyahan na naramdaman niya kapalit pala nito ay matinding kalungkutan. Parang nalaglag siya mula langit lagapak sa lupa. He shut himself away from the world. He ignored everyone who tried to come in his life again. He always push everybody away from him. He always try to kill himself but it just won't work. His name is Travis Goosen. Sa loob ng tatlong taon, isang tao lang ang nakikita niya hanggang sa dumating sa buhay niya ang isang Emily Van Wyk. Kung anong kabaliktaran ni Travis, 'yon si Emily. Kumbaga, magkaiba sila ng mundo. Magkasalungat sila ng buhay at pananaw.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • Debt and Pleasure
  • You All Over Me
  • When She Meets Mr. Stupid
  • MY FAKE"HUSBAND" (Basketball Heartthrob Book1) Completed
  • GENTLEMAN series 5: Tobias Alejandro
  • Love Me Tomorrow
  • After The Rain (completed)
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines