KOR

Yaşadıkları çok ağırdı, yalnız bırakılmıştı. Sevilmek ümidiyle kandırılıyordu; kendi annesi tarafından . Para karşılığında anne sevgisi satılmaya çalışılıyordu kırık kalbine. Anne bile diyemediği kadının kalbinin sadece kapkara bir taştan ibaret olduğunu o da biliyordu fakat daha küçük bir kız kızken kırılan kalbi en ufak bir şefkatle tamir edilmek istiyordu. O sevilmek istiyordu. Bunu biliyordum fakat bunu yanlış kalpler de arıyordu.

'Bir çocuk kalbi taşıyordu ve çocukluğunu soğuk, terk edilmiş bir oyun parkında yaşatıyordu .'

Kendime bile gösteremediğim bir şefkat ve ilgiyle onun içindeki kalbi kırık küçük kız çocuğuna kucak açıyordum fakat bana doğru attığı her adımda yaralarına takılıp yere düşüyordu .

Ve işte o an herkese küsüp her şeyden vazgeçiyordu.

' - Gökyüzünü çok mu seviyorsun ?'

'- Düşüncelerimi özgür bıraktığım tek yer , nasıl aşık olmam bu maviye. '

'- Gökyüzüne aşık Denizler ; Bulutlara sarılmadan gökyüzünde kalamazlar. '