Na skraju

-jak nie to nasze drogi się rozejdą!- usłyszałam od matki i trzasnęłam drzwiami od mojego pokoju. Tylko udawałam ze mnie to nie rusza miałam już tego dość.

Nie daję już rady.

Zaczęłam płakać i sięgnęłam do mojej "tajnej" szafeczki po żyletkę. Naprawdę już mam dość zrobiłam jedno pociągnięam jedną linię drugą i ujrzałam krew. Ten widok mnie uspokoil. Zrobiłam jeszcze kilka pociągnięć i odłożyłam narzędzie na jego miejsce.

Siedziałam tak w pokoju i czekałam aż oni zasną później poszłam do łazienki i załatwiłam to co miałam załatwić i poszłam spać.

Jak zwykle.