The Rapist
- Reads 31
- Votes 1
- Parts 1
Walang tigil ang mabilis na pagtibok ng puso ko na sing bilis ng lahat ng pangyayari. Tatlong lalaki ang nanloob sa bahay ko, lahat sila ay may hawak na kutsilyo, iisang grupong iba't iba ang motibo, mangnakaw, manggulo, pumatay at mang-abuso.
"Anna! Anna! Ayos ka lang ba?" Natatarantang tanong ng isa sa mga kapitbahay ko, binalutan niya ako ng kumot at ilang sandali lang ay may lumapit sa aking lalaki.
"Miss, huwag mong ipipikit ang mga mata mo, dadalhin ka namin sa hospital" ani niya.
Nang mga sandaling iyon, naging maingay ang paligid, maraming tao sa loob ng kwarto ko, rinig na rinig ko rin ang ingay ambulansya at sasakyan ng pulis.
Buhay na buhay ang sistema ko, alam ko ang lahat ng nangyayari sa paligid ko, pero wala akong magawa kung hindi ang magpatangay sa ano mang balak gawin sa akin ng mga tao sa paligid ko. I was mentally shocked, physically hurt and emotionally abused. Hindi ko alam na ang mga napapanood ko sa balita ay mangyayari sa akin ng hindi inaasahan.
(CTTO edited photo)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete![HIS PUPPET [PLEASURE SERIES 3] ON-GOING](https://img.wattpad.com/cover/288921875-256-k188637.jpg)
HIS PUPPET [PLEASURE SERIES 3] ON-GOING
PLEASURE SERIES 3 "I'm still your wife Xavier"hinilot nya ang sintido nya. Pinipigilan nya ang sarili nya na hilahin ang baril sa tauhan nya at iputok yun sa akin. Hindi nya ako mataymatay dahil may kailangan pa sya sa akin. We just fix marriage. Mahal ko din naman sya matagal na simula noong bata pa kami. Pero hindi nya kayang suklian ang pagmamahal ko dahil tanging iisang babae lamang ang kanya nyang suklian yun si Valentina ang pinsan ko. Nasa New York ito at hindi ako tanga na hindi malaman na pumupunta doon si Xavier para hanapin si Valentina. "Correction your not my wife-, your my pet!" IM HIS PUPPET WARNING THIS STORY IS NOT SUITAINABLE FOR 18 BELOW ALSO FOR THE READER ARE SUFFERING FOR DEPRESSION AND ANXIETY. THANK YOU PHOTO IS NOT MINE
PLATITO: The Arrival
Isa ito sa mga una kong nalikhang istorya. Pasensya na kung may mga mali kayong makikita na bahid ng isang bagong manunulat sa sining ng istorya. Sana magustuhan niyo ang likha ko. Maraming salamat sa mga magbabasa. Mabuhay kayo! ~~~~~~~~~ Paano kung ang katotohanan ay mismong humarap sa ating mga mata? Mas pipiliin mo nalang ba na pumikit o mas gugustuhin mong dumilat upang makita ang mga hindi masagot na tanong. Ito ay isang istorya na hango sa mga nangyayari sa paligid natin na hindi natin maunawaan pa masyado. Ako ay isang nananaliksik tungkol sa mga buhay na higit pa sa ating kaalaman. Samahan niyo ako sa aking paglalakbay at pag-aralan ang mga platitong nalipad sa kaulapan ng mundo.Complete
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Complete
Be Mine Forever (COMPLETE)
WARNING: This story May have mature content and some parts may not be suitable with young readers. I cannot assure you that you would not have encounter any typos and grammatical error in every chaper, so PLEASE READ AT YOUR OWN RISK. (RatedSPG18+)(Tag-Lish) PROLOGUE: Hindi ko alam Kung paano sisimulan ulit Ang buhay ko ngayon wala na Ang taong mahal ko. Paano mo nga naman kasi patatakbuhin Ang buhay mo kapag wala na 'yong taong dahilan Kung bakit mo gustong mabuhay dito sa mundo. Walang kasing SAKIT I Lost my LIFE... I lost my LOVE... I lost my EVERYTHING.... But suddenly, someone came into my life. He change my LIFE. HE MADE ALL MY PAIN INTO LOVE AGAIN. *** A/N: Enjoy reading guys! Don't forget to vote and to comment para naman May inspiration ako. Thankyouuuu! All the love <3 CLYNBLBComplete
BHO CAMP #9: The Mismatched
A night of mistake turned my life into a series of turmoil. A night when alcohol was mixed with suspicion, pain, and even...love. Mali man o tama. But hope was still breathing life in me knowing that everything is just temporary. Umaasa akong hindi magtatagal na dadating ang araw na isang memorya na lang ang mga naganap na hindi na kailangan balikan pa. But I was wrong. I was wrong that they will remain unchanging just because my heart is still the same as before. Dahil ginusto niya ang puso ko na pag-aari na ng iba habang ang sarili kong kabigkis, sarili kong dugo at laman, ay para bang nais angkinin ang puso ng taong akala ko akin lang.Complete
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
Babangon Ako
BLURB Sa gitna ng kaliwa't kanang putukan ng baril sa pista ng Buhay na Bato, naglipana ang mga bala sa kalagitnaan ng gabing dapat sana'y masaya lang at tahimik. "Ah damn it!" anas ko sa aking isip nang mapagtantong papalpak ang misyon namin. Paniguradong may traydor sa grupo. Hawak ko ang duguan kong tagiliran at pilit na inilalaban ang aking buhay. Napuruhan ng saksak ang tagiliran ko. Mabuti at matagupay kong naprotektahan ang mag-inang De Rama- isa ito sa misyon ko. Pagkatapos maka-hingi ng backup, nawalan ako ng malay habang dinadala sa ospital. Epekto ng pampatulog na tinarak sa akin na spear knife. Marami na ring dugo ang nawala sa akin. "Kapit lang, Nette, malapit na tayo sa ospital," narinig kong sabi ni Ken habang ako'y nagdedeliryo. Hindi ko na yata kaya, malapit na akong bumigay. Paano ba ako kakapit? Nadarama ko na ang katapusan ko. Para na akong sinusundo ng liwanag. Nag-flashback ang mga alaala ko sa aking isip-ang mukha ng aking mga magulang, ang pagkamatay ni Verena, ang mga araw ng pagsasanay at mga misyon namin ni Ken, at ang... magaganda't malalim na mga mata ni Enzo. Bakit? Bakit pati ang tinig niya ay naririnig ko? Nananaginip ba ako? "Bumangon ka, Marianette. Bangon na. Hindi mo pa nakakamit ang hustisya." Oo, babangon na ako, at dudurugin ko sila! Author note: Hi Wettys & Talabibis! Dark romance po ito, so expect a lot of SPGs (bed scenes, violence, foul words, etc) This is our bromate collab ni Maginoong Manunulat. Ang title po ng kanya ay "Dudurugin Kita". More on PoV po iyon ng male lead namin. Ang akin ay kay Marianette na female lead. Please expect loopholes, discrepancies, inconsistencies sa timelines, names, at events, at kung ano ano pang flaws. Mahirap po ang coordination namin, hindi magkatugma ang aming time.
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines