Can you escape the past?

"Θα φύγεις" Μου φωνάζει και χτυπαει το χέρι του στο τραπέζι.

"Που να πάω;"ρωταω τρομαγμένη και μαζευομαι στην θέση μου.

"Δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει καθόλου. Οσο πιο μακριά γίνεται. Αλλαξε και ήπειρο. Απλα εξαφανίσου από εδω." Φωνάζει τόσο δυνατά που νομίζω πως οι φωνητικές του χορδές γδέρνονται από κάθε λέξη που βγαίνει από το στόμα του.

"Δεν γίνεται" λέω πιο θαρραλέα και με στραβοκοιταει.

"Α η μικρή γλυκια Αντριάνα δεν θέλει να φύγει;" Ρωταει ειρωνικά και με κοιτάει επίμονα.

"Μάλλον δεν κατάλαβες καλά αυτά που σου είπα." Μου λέει και ανασηκώνομαι από την θέση μου.

"Εσυ δεν κατάλαβες. Εδω έχω την οικογένεια μου,το σπιτι μου. Δεν μπορώ να τα παρατήσω όλα." Απαντάω και γελάει.

"Ποια οικογένεια;" Ρωταει και συνεχίζει να γελάει.

"Τι στο καλό θέλεις;" Ρωτάω εγω αυτή τη φορά.

"Να φύγεις" απαντάει επιτακτικά και με κοιτάει μέσα στα μάτια.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ~~
Η Αντριάνα ειναι μια κοπέλα 24 χρόνων που ζει και δουλεύει στο Λος Αντζελες. Ειναι αρραβωνιασμένη με τον Θανο και μαζί έχουν ένα αξιολάτρευτο τετράχρονο κοριτσάκι που ονομάζεται Ολίβια.

Η ζωή της ήταν ήσυχη.Ή τουλάχιστον έτσι ήλπιζε πως θα ειναι.

Μια