Bipolaşk Bozukluk

Bipolaşk Bozukluk

  • WpView
    Reads 36
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Apr 2, 2020
Bir şeylere devam etmektir hayat ara sırada olsa başarmaktır ama asıl hayat unutmamaktır çünkü sahip olduğun her şey hatırladığın sürece senindir... Ayza Karadiken kendine ait bir ruh sağlığı hastanesi olan bipolar bozukluklu bir hasta. Reha Yokuş doğuştan gelen analjezi yani ağrıya duyarsızlık rahatsızlığına sahip olan bir uzman psikiyatrist. " Bak bana... bana bak seni seviyorum diyorum anlamıyor musun " kollarımı öylesine sıkıyordu ki damarlarımdan parmaklarıma kan gitmiyor ellerim boşlukta öylece sallanıyordu kendini yine dövüşçü zannedip beni rakibi sanmıştı " Benim sevilmeye ihtiyacım yok olmadıda olmayacakta çünkü benim gibi bir deliyi kimse kabullenmez sende bir gönül eğlendirme için bana aşıkmış numarası yapma " kollarımdaki ellerini bir an olsun kıpırdatmadan ayağının tersiyle bacaklarıma tekme atıp beni beton zemine düşürdü . O kadar hızlı düşürmüştü ki kafam acıdı hatta kanıyorduda her an bayılacak gibiydim. Beni yere düşürür düşürmez hemen üstüme çıktı ve kulağımın kenarına şu sözleri fısıldadı " İzin ver yanında olayım seni yalnız bırak mayayım" yanımda olmak mı yalnız bırakmamak mı bir ruh hastası kişiliği daha . Bende yakasından tutarak onun kulağına eğildim " Ben yalnızlığı DNA ' mdaki hücrelere mühürledim onu oradan çıkaramazsın ve şunuda unutma yalnızlık paylaşılmaz paylaşılırsa adı yalnızlık olmaz " dedim ve yakasını bıraktım yanımdaki bahçe orağını ölmeyeceğini tahmin ettigin bir yerlerine sapladım taki arkamdan onun sesini duyana kadar " Seni sevmek zorda olsa , dertler beni yıkmadıkça, sen usanıp bıkmadıkça ve can bedenden çıkmadıkça seni her gün seveceğim..."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines