KESİŞEN HAYATLAR

KESİŞEN HAYATLAR

  • WpView
    LECTURAS 45
  • WpVote
    Votos 5
  • WpPart
    Partes 3
WpMetadataReadContenido adultoContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mar, nov 26, 2019
Hayatta bir çok zorluk var ve başa çıkma yöntemleri de kişiden kişiye değişiyor. İnsanların hayatını güzelleştirmenin yolu sadece kendi elindedir. Bu uğurda iki gencin hayatı istemediği gibi şekillendi ama bu hikayede kimse kimsenin hayatını zorlaştırmak istemiyordu. Sadece hayatta engel olamadıkları olayları nasıl pozitif yöne çevireceklerini bulmaya çalıştılar. Yeri geldiler doğru yaptılar, Yeri geldi hata yaptılar. Genç bir kız kendini küçük bir zincirle bağlı olan fil olarak tanımlıyordu çünkü onda alışılmış çaresizlik hakimdi. Hayatına girecek genç adam ise kadının tam tersi asla istemediği bir şeyi kabul etmeyen bu sebeple de daha küçücük yaşına rağmen evden kaçtı. Başlangıç töre hikayesi gelebilir ama devam ettikçe konunun temelinin o olmadığını göreceksiniz. Bu hikayede elimden geldiğince kadının ve erkeğin birbirine zorbalık uygulamasını yazmayacağım. Bu hikaye birbirinin fikir ve düşüncelerine saygı duyan iki insanın hikayesidir.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido