100 days before 2066
- Reads 9
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Wed, Aug 28, 2019
Prologue na binigay ng diyos unti unti ko ng nakalimutang mabuhay gusto ko na Lang na mawala para maw
Anu ba pwede ba Ang sakit sakit na
Hindi ko na Kaya , pakawalan mo na ako
please ...
no way Yan ang hinding Hindi ko gagawin akin ka Lang . kahit anung mangyari akin ka Lang
sobrang nasasaktan naku Hindi ko na Kaya yung sakit . Sa araw arawala na rin itong sakit na nararamdaman ko
minahal ko naman sya pero bakit ?
bakit nakuha nya pang magtaksil sakin bakit ganun minsan na nga Lang akong mag mahal tapos ganito pa sobrang sakit Hindi ko na Kaya ..
Magsama kayu ng babae mo sana maging masaya kayu ..
Umiiyak na Sabi ko sa kanya nasasaktan pa rin ako sobra pero huli nato
Tandaan mo to after 100 days before 2066 makakalimutan na kita Acir Matthew De La Merced umiiyak na tinalikuran ko sya
Yan ang hinding Hindi mangyayari Luca Amber Natividad tandaan mo yan .....
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
"TO MY GOD LETTER"
To my God diary ginawa ko ito Dahil sa mahilig ako mag-sulat ng aking nararamdaman araw-araw at nagkwekento ako sa Diyos ng mga bagay na nakakapagpasaya sa akin at mga lungkot na aking nararamdaman. Naniniwala ako na may Diyos dahil ramdam ko sa puso ko na nandyan sya palagi dahil sa bawat araw ko sa buhay sa kanya ako tumatakbo kasi minsan diba sa buhay natin dumadaan yong pagsubok na hindi mo na alam kung kanino ka magtitiwala kasi napagdanan muna kasama sila tapos paulit ulit kang sinasaktan sa isip salita at gawa pero sigurado ako pagsubok yon sa atin na sinusubok ng Diyos kung patuloy ba ulit tayo magtiwala , magmahal at umunawa minsan hindi natin alam ang gagawin kundi umiyak at don darating yong point na maaawa tayo sarili natin kasi yon ang pinagdaanan natin at lahat ng pagkakamali, pagkukulang, iiyak na lang natin sa sulok at kakausapin ang Diyos dumating pa sa point na gusto mo na lang taposin buhay mo yong gusto mo na lang magpahinga ,yong wala ka nang mararamdaman na kahit anu , yon yong mga nararanasan ko sa paglalakbay ko sa edad na 25taon ngayon. Maraming pagkakataon kahit na marami na akung pinagdaanan minsan hindi ko alam saan ako kukuha ng lakas loob laking pasasalamat ko mahigpit ang hawak ng Diyos sa akin, kaya narito ako buhay at patuloy nangangarap matapos ang mission sa mundo. Hiling ko sana mabasa nyo ito at magustohan nyo kahit na maikli at yong ibang chapter ay simple hiling ko na may aral pa din kayo makukuha galing sa akin at sa Diyos maramdaman nyo sa puso ko yong naramdaman ko para maging bigay inspirasyon sa inyo hindi ko man nilagay yong totoong ako pero totoo akung tao na mahiyain na parang hindi, hindi ko din maintindihan sarili ko basta ang alam ko lamang nandyan ang Diyos para sa atin lagi sa nandyan para sa atin lahat pananalig at manalangin tayo palagi sa kanya nandyan siya handang tumulong at makinig. Salamat Lord at sa inyo mga mabuting kapatid ko na bumabasa nito! God blessed !🙏🙏🙏God speed. .Complete
This Probinsyana
Ano ang kaya mong isakripisyo para sa pangarap mo? Para sa pamilya mo? Para sa taong mahal mo?Complete![Forgetting Him [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/340102954-256-k396966.jpg)
Forgetting Him [COMPLETED]
Maekay Willford---isang kilalang tanyag na obstetrician-gynecologist doctor at may-ari ng sikat na hospital. Ang tanging pangarap niya ay magkaroon ng kompletong pamilya na hindi niya naranasan noong bata pa siya. Xander Dior---sikat at magaling na attorney. Wala pa siyang napapatalong kaso kaya hinahangaan siya ng lahat lalo na ng mga kababaihan. Ngunit ang tanging pangarap niya lamang ay magkaroon ng masayang pamilya kasama ang kanyang asawa na si Maekay at ang kanilang magiging mga anak. -------------------- She's caring He's sweet They both unconditionally love each other Other people say they are the perfect definition of a perfect couple Ngunit tulad ng ibang mag-asawa ay may pagsubok din silang pagdadaanan Pero paano kung ang pagsubok na ito ay siya magdadala sakanila sa sakit at kamiserablehan Will they stay and remember each other promises or will they forget it and start anew without each other?Complete
CONTRACT MARRIAGE (COMPLETED)
Mahirap ang iniwanan Mahirap ang ipagpalit Mahirap ang lokohin Pero may mga tao talagang nakatadhanang dumaan lang sa buhay natin Gawin tayong matatag Ihanda para sa talagang nakatadhana para sa atinComplete
Flowers Blossom Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.Complete
FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY
Ginawa ko lahat para mapansin nya, I exert a lot of effort para mahalin nya pero alam kong sa panaginip ko lang yun mangyayari and this life is reality. Until oneday, yung panaginip ko ay naging totoo, pero akala ko gaya din sa panaginip ko... It will lasts forever pero nagkamali ako. Hindi nya ako pinaniwalaan Hindi sya nakinig sa akin Hindi nya ako pinagtanggol Iniwan nya ako Hanggang sa....... Napagod na ako Lumayo sa kanya Tuluyang iniwan sya At Pilit na kinakalimutan sya Pero sa pagbabalik ko at kaya ko na syang harapin... akala ko ok na ako, akala ko nakamove on na ako at akala ko hindi ko na sya mahal... Pero lahat pala yun ay akala ko lang dahil I'M STILL INLOVE WITH THIS PLAYBOY -prncsslysn-Complete
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
The Rare Incomparable
Its easy to love the people far away. It is not always easy to love those people close to us. Minsan kung sino pa ang mas malapit satin ay sila pa ang hahatak sayo pababa. Minsan kung sino pa ang inaakala mong makakapitan mo sa panahon nang kalungkutan sila pa ang mananakit sayo. Minsan yung kaibigan, kapitbahay, kamag-anak and worst is yung mismong pamilya niyo pa. Pero kahit gaano kahirap maging matatag ay ginagawa mo padin para sa sarili mo at dahil gusto nating maging proud ang pamilya natin. Bakit kahit nasasaktan na nila tayo ay ginagawa padin natin ang best natin para maging proud sila? Para matulungan sila? Kasalanan bang sa kabila nang lahat ng nagmamahal sayo mula sa mga kaibigan mo ay hihiling mo padin yung pagmamahal na mula sa pamilya mo? Ang daling magmahal ng mga kaibigan pero ang hirap magmahal nang sarili nating pamilya. Pero paano kung dumating yung oras na pati yung mga taong inaasahan natin na masasandalan at magtitiwala satin ay isa sa mga taong humusga sayo mula umpisa? How will you able to move on? How will you able to stand even you suffered a lot? And... How can you prove that you're incomparable with other people because of your own ability?Complete
To my God diary ginawa ko ito Dahil sa mahilig ako mag-sulat ng aking nararamdaman araw-araw at nagkwekento ako sa Diyos ng mga bagay na nakakapagpasaya sa akin at mga lungkot na aking nararamdaman. Naniniwala ako na may Diyos dahil ramdam ko sa puso ko na nandyan sya palagi dahil sa bawat araw ko sa buhay sa kanya ako tumatakbo kasi minsan diba sa buhay natin dumadaan yong pagsubok na hindi mo na alam kung kanino ka magtitiwala kasi napagdanan muna kasama sila tapos paulit ulit kang sinasaktan sa isip salita at gawa pero sigurado ako pagsubok yon sa atin na sinusubok ng Diyos kung patuloy ba ulit tayo magtiwala , magmahal at umunawa minsan hindi natin alam ang gagawin kundi umiyak at don darating yong point na maaawa tayo sarili natin kasi yon ang pinagdaanan natin at lahat ng pagkakamali, pagkukulang, iiyak na lang natin sa sulok at kakausapin ang Diyos dumating pa sa point na gusto mo na lang taposin buhay mo yong gusto mo na lang magpahinga ,yong wala ka nang mararamdaman na kahit anu , yon yong mga nararanasan ko sa paglalakbay ko sa edad na 25taon ngayon. Maraming pagkakataon kahit na marami na akung pinagdaanan minsan hindi ko alam saan ako kukuha ng lakas loob laking pasasalamat ko mahigpit ang hawak ng Diyos sa akin, kaya narito ako buhay at patuloy nangangarap matapos ang mission sa mundo. Hiling ko sana mabasa nyo ito at magustohan nyo kahit na maikli at yong ibang chapter ay simple hiling ko na may aral pa din kayo makukuha galing sa akin at sa Diyos maramdaman nyo sa puso ko yong naramdaman ko para maging bigay inspirasyon sa inyo hindi ko man nilagay yong totoong ako pero totoo akung tao na mahiyain na parang hindi, hindi ko din maintindihan sarili ko basta ang alam ko lamang nandyan ang Diyos para sa atin lagi sa nandyan para sa atin lahat pananalig at manalangin tayo palagi sa kanya nandyan siya handang tumulong at makinig. Salamat Lord at sa inyo mga mabuting kapatid ko na bumabasa nito! God blessed !🙏🙏🙏God speed. .
More detailsContent Guidelines