ÇETE
  • WpView
    Reads 22
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Sep 1, 2019
Elini cebine atıp cebinden parlak bir çakı çıkardı. Gözlerim şok ile açılırken oturduğum sandalyeden hızlıca kalktım. Göz yaşlarım yanaklarımdan bir bir akarken pamir üstüme doğru geliyordu. Geri geri gittiğimde sırtım duvar ile buluştu. Iyice dibime gelince nefes alışverişlerim sıklaşmıştı. Çakıyı boğazıma getirdi. Gözlerim sıkı sıkı kapatmışken giydiğim beyaz v yaka tişortumu çekiştirdi. Daha çok geri gitmeye çalışırken tam köprücük kemiğimin altına çizik attı. Hissettiğim acı ile daha çok ağlayıp çığlık attım. Bir çizik daha attığında daha çok ağlamaya başladım. Bir çizik daha attığın da daha çok çığlık attım. Göz yaşım pamir 'in eline düşerken başını kaldırıp bana baktı. Sonra tekrar çizdi. Dikkatlice çizdiği şeye bakıyordu. Korkudan ne yaptığına bile bakamıyordum. Çakıyı katlayıp cebine koydu. Ellerini duvarda iki yanıma koydu. Göz yaşlarım hızla akarken mavi gözlerine bakmamak için başımı eğdim. Elini çeneme koyup başımı kaldırdı. Gözlerin de hiç pişmanlık yoktu. Kan ile bulanmış tişortuma bakamıuordum bile. "Benden korkma demicem. Çünki asıl benden korkman gerekiyor. Sen sadece benim için bir piyonsun. Kullanıp atıcam umrumda bile olmayacaksın"dedi. Mavi gözleri hırs ile bakarken geri çekildi. Ağlayarak yanından geçip kapıyı açtım.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines