"Tıpkı yapbozun parçaları gibiydik. Birbirinden farklı iki karakterin, iki farklı parçanın tamamlanmasıydık biz." dediğini duydum kapı aralığından..
•
"Ben sana güvenmiştim Deniz. Kendimden bile çok güvendim."
Son cümleye kadar tutabilmiştim ancak gözümden akan yaşları. Gözlerimi kırpmadan dökülmüştü damlalar. Gözlerindeki hüsranı iliklerime kadar hissettim.
Hayalkırıklığıyla bakıyordu o koyu gözleri. Her zamanki sevinç, aşk, tutku yoktu gözlerinde. Sadece hazan vardı. Sonbaharın sessizliği ve hüznü yansımıştı gözlerine.
"Ben, üzgünüm." diyebildim sadece. Sadece iki kelime.
•
Odamın duvarları tutkuya hasret bakıyordu bana. Bomboş duvarlar eskisinden de soluktu. Sitem ediyorlardı bana. O duvarlar ki ne çok şey görmüşlerdi, nelere şahit olmuşlardı da dilleri yoktu.
•
"Sen benim en sevdiğim yanımsın Deniz."
•
All Rights Reserved