Depresyon Oteli

❝ Bir depresyon otelindeyim. Adı Dünya, tam pansiyon. ❞

Saat dördü beş geçiyordu. Mesai saati bitince herkes gibi evine gitmek için dışarıya çıktı. Hava her zamanki gibiydi. Ne aydınlık ne de karanlık. Tek hissedilen şey keskin olan bir rüzgardı o kadar.

Kısacık kestirdiği gri saçlarını karıştıra karıştıra evine gidiyordu. Kulağında kulaklık, ayakkabısının ucunda küçük bir taş. Peki, bu taş ona neler getirebilirdi?

En büyük acısını.
En büyük ayrılığını.
Aşkını.
Gülüşünü.
Gözyaşını.