We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
İkona
  • WpView
    Reads 149
  • WpVote
    Votes 16
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jul 23, 2014
WpInfo
Fiction
Romance
Annemin, "Senden nefret ediyorum." diye bağırmasıyla uyandım. Dün gece fena sarhoş olmuştum ve bir anne-baba trajedisi çekecek durumda değildim. Umursamadan gözlerimi tekrar kapatıp babamın sinir krizi geçirişini dinledim. Bu seslere küçüklüğümden beri alışıktım. Şimdi şikayet etmemin bir anlamı yoktu. Bu okul benimdi. İstediğim her şey benimdi, tek şey dışında. Bu, gerçek bir anne-babaya sahip olamayışımın karşılığıydı. İstediğim tek şeyin olmayışının acısını, çevremdeki herkesten çıkarıyordum. Tek ihtiyacım olan şey anne şefkati ve babamın saçlarımı okşayarak beni uyutmasıydı. Ne yazık ki onlar kendilerinden başka hiçbir şeyi görmüyorlardı. Beni sevmiyorlardı. Hiç dikkat çekmek için intihar falan etmedim ama intihar etmeye ramak kaldığım zamanlar oldu. Ama ben böyleydim, hassas olan yanlarını hiç kimseye göstermeyen o güçlü kız. Popüler kız. Kendinden başka kimseye değer vermeyen kız. Kötü kız. Melis Aden.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines