En büyük yara, anılardır. Kuş gibi uçup giden anılar. Gözlerimi kapattığımda aklıma hep o anılar gelir. Sonra gözümü açarım ve şimdiki hayat ımı hatırlarım. Karnıma bir bıçak saklanmış gibi olur. Hayatım boyunca çektim ben bu acıyı. Bu acının gitmesinin tek bir yolu vardı. O anıları tekrar yaşamak. Yaramı iyileştirmeye çalışırken tekrardan yaraladım kendimi. Ben...
Kendimden nefret ediyorum.
03.09.19 Tarihinde yazılmaya başlanmıştır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.