Story cover for Happier by junjieeelala
Happier
  • WpView
    Reads 51
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 6
  • WpView
    Reads 51
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 6
Ongoing, First published Sep 04, 2019
"Kuya, Define Letting go." 

Tumingin siya saakin na may halong pag-aalala sa kanyang mata.

"Cal, bakit mo naman yan natanong?"

Alam ko na sa pagkakasalita niya ng pangungusap na iyan, gusto niya akong yakapin at hindi na pakawalan pa.

"Nothing. Just asking. Pumasok lang bigla sa aking isipan." 

Mukhang hindi ito kumbinsido sa aking sinabi kaya nginitian ko ito ng matamis.

"Promise. I won't let go. Not now. Not until I saw him happy." 

Wala na itong nagawa kaya sinagot niya ang aking tanong.

"Cal, letting go is to come up in a realization that some people are part of your history. Not your destiny."

Napangiti ako sa sinabi niya. Maybe I should realize na may mga taong hindi nakatakda sayo. Mga taong pinagtagpo lang saiyo pero hindi talaga mag-iistay sayo. At jan papasok ang letting go.

"Thank you kuya. I'm tired. I guess magpapahinga na ako."
All Rights Reserved
Sign up to add Happier to your library and receive updates
or
#273wattys
Content Guidelines
You may also like
Twist of Fate [ COMPLETED ] by Charlhemster
20 parts Complete
"Show people how important they are in our lives before it's too late"---Papa Jack Minsan na akong nagmahal. Pero anong nangyari? Umasa lang pala ako na merong forever. Since that day, hindi ko na binigyan ng chance ang sarili kong muling magmahal. I vowed to never love again. I vowed to never let anyone take a chance to hurt me again. Until he came. Sa kabila ng pag-iwas ko sa kanya, hindi siya lumayo. Hindi siya sumukong makipaglapit sa akin. Hindi niya ako iniwan. And because of that, I broke the promise that I made to myself. Binigyan ko na ng chance ang sarili kong muling magmahal. Minahal ko si Prince at minahal niya rin ako higit pa sa inakala ko. Sobrang saya ko ng mga panahong kasama ko siya. Kakaibang saya ang nararamdaman ko sa tuwing babanggitin niya ang salitang "Mahal kita". At dumating na rin yung point na naisip ko na baka siya na nga. Baka siya na nga ang matagal kong hinihintay. In my mind, eveything had already been planned out. Hindi ko maiwasang isipin ang future naming dalawa. Ang future namin kung saan kami bubuo ng masayang pamilya at mabubuhay ng maligaya. Pero nakalimutan kong iba pala makipaglaro ang tadhana. Yung inakala kong perpekto na, mauuwi lang pala sa trahedya. Yung inakala kong forever, mabubura na lang pala bigla. My name is Lucy Mendez. And this is the story of how I met him that ends unexpectedly. Kaya ko nga bang harapin ang laro ng tadhana? Kakayanin ko bang yakapin ang katotohanang maari ko siyang mawala? Can my love is enough to win over Destiny's Game? Or worst, may magagawa nga ba ako?
Mamihlapinatapai by hannarie_21
38 parts Complete Mature
"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****
You may also like
Slide 1 of 9
Tagu-taguan cover
Twist of Fate [ COMPLETED ] cover
Asan ka na kaya? cover
THE SEX GODDESS cover
Letters ❤️ cover
❤LOVE ENEMY❤ cover
Mahal ko o Mahal ako? cover
 I Am A Broken Hearted Girl#moved on cover
Mamihlapinatapai cover

Tagu-taguan

10 parts Complete

"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriter