-¡no te amo! entiendelo, Arturo. nunca, nunca podras ocupar el lugar de Antonio, no importa lo que hagas y digas. nunca te voy amar.
- no me importa, pero ahora eres mi esposa y te guste o no, estaras conmigo hasta el dia que me muera.
- ¡deseo que sea pronto!, no veo la hora de liberarme de ti y salir de este maldito lugar a buscar mi felicidad.
- suerte con eso, amor.
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Yo lo amaba...bueno, aun lo amo después de todo lo que me hizo, no se merece ni un poco de mi cariño, pero aun así lo tiene y siempre lo tendrá aun que ya no este con nosotros.