KOMŞU KIZI

KOMŞU KIZI

  • WpView
    Reads 156,975
  • WpVote
    Votes 7,318
  • WpPart
    Parts 37
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jul 13, 2020
"Hayatta üç şeyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi. Seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, Belki seversin diye." Benimki bir umut bir bekleyiş ve sabredişin hikayesi ve bizimki bir "Komşu Kızı" hikayesi. Eymen ve Ezel'in hikayesine sen de ortak olur musun? NOT: Arkadaşlar bu benim ilk hikayem yazım yanlışlarım veya başka kusurlarım olabilir. Şimdiden affınıza sığınıyorum. Eğer bana, hikayeme, Eymen ve Ezel'e bir şans verip okumaya başlarsanız bu kusurların giderileceğine tüm kalbimle inanıyorum. Keyifli okumalar.😊
All Rights Reserved
#254
mahalle
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • KORKUT / bxb
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines