İçimdeki sen

Gökyüzüm umut doluydu. En çok umutlarım senden yanaydı! ama hiç beklemediğim bir anda çekip gittin benden ne zor zamanlar yaşadım, hiç birini duymadın ben dimdik durmaya çalıştıkça daha çok dibe batıyordum. Ve bir gün beklemediğim bir anda ben dirildim öyle bir dirildim ki işte o an çıkamadım bir daha! Hani insan ayakta ölüdür ya ben ilk başta ayakta ölüydüm, sonra gerçek öldüm...