Give me love
- Reads 48
- Votes 3
- Parts 17
Tagsromance
"Tia could you please call my son on the upstair? Para makakain na kayo" Wika saakin ni Mrs.Revamonte.
"P-per-" Diko natuloy ang sasabihin ko ng bigla nya itong pinutol.
"Tia wag ka ng mahiya he's my son at malapit na kayong magpakasal kaya wag ka ng mahiya. Tawagin mona sya" Wala akong nagawa kaya sinunod kona lang ang nais nya.
.
Kaagad akong nagtungo sa kanyang kwarto at nang nasa tapat ako nito ay binuksan kona ang pinto. Muntik na akong mapatalon dahil sa naapakan ko. Ang dilim sobrang dilim ng kwarto nya kaya kaagad kong hinanap ang switch upang buksan ang ilaw pero bago ko mahanap iyon ang may biglang tumulak saakin dahilan ng pagsandal ko sa dingding. Halos mapadaing ako sa sakit na naramdaman ko sa akin likod and I know who did it... It's him the guy who I'm going to marry
.
Ilang minuto bago sya magsalita.His voice was husky "what are you doing here? ".kaagad ko namang naamoy ang mala alak at mint sa kanyang bunganga. Damn! Kinilabutan ako sa kanyang boses at sa kanyang presensya
.
" Ahh.. A-ano.. S-sabi ni m-ma-.. Ahh!! "I stopped on what I'm going to say when he smashed the wall.
.
" Stop acting that you are my wife. We're still not married! "Pagalit nyang sabi
.
Ilang minuto kaming tahimik nang bigla itong huminga ng malalim at binuksan ang pinto.
.
" Leave!" Aniya
"P-pero-"
"I said leave or I'll push you! " He shouted
.
Sinunod ko naman ang payo nya at bago ako makalabas at may sinabi syang nakapagpadurog sa puso ko.
.
"Anything happen is just a fucking show. Kahit halikan kita sa maraming tao it's just a show. Why? Kasi kahit kailan hindi ko mamahalin ang isang gaya mo. I can love everything except you"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
MY SUBSTITUTE BRIDE (COMPLETED)
"I can't wait. Naiinip na ako." Bulong sa'kin ni Ericjan habang pareho na kaming nakatayo sa harap ng altar. Napabungisngis na lamang ako dahil sa itinuran nito sa'kin. "Hindi pa nga nag sisimula si Father, pero naiinip ka na dyan." Sagot ko dito. "Of course.." Aniya at kumindat pa ito sa'kin, pag kuwa'y ginagap ng marahan ang palad ko na hawak hawak nito kanina pa. Pakiramdam ko nga din ay tumatagaktak na ang pawis ko roon dahil sa tensyong nararamdaman ko mula pa kanina. Agad naman kaming umayos sa pag kakatayo ng tumayo na si Father sa harapan namin upang simulan na ang kasal. Kagaya kanina, ganon parin ang bilis at pag tibok ng puso ko. Pakiwari ko nga'y unti na lang ay lalabas na sa dibdib ko ang puso ko. Mayamaya ay muli kong naramdaman ang masuyong pag pisil nito sa palad ko. Naramdaman nya siguro ang sunod sunod na pag papakawala ko ng malalim na buntong hininga. "Bago ko simulan ang seremonyas na ito.. Nais ko lang malaman kung may tumututol ba sa pag mamahalan at pag iisang dibdib nina Devee Oliveros at Ericjan Esparagoza? Kung meron man, mag salita na." Anang Father. Awtamatikong mas bumilis ang pag tibok ng puso ko dahil sa naging tanong ni Father.. Meron pa palang ganito pag ikinakasal? Katahimikan naman ang bumalot sa loob ng malaking simbahan kung saan dinadaos ang kasal namin. Mayamaya lamang ay biglang nag tayuan ang mga balahibo ko sa katawan, pakiramdam ko ay bigla akong binuhusan ng malamig na tubig at biglang nagising sa katotohanan, ng may biglang sumigaw. "Itigil ang kasal..." Tinig ng babae. Gulat ang lahat dahil sa pag dating ng hindi inaasahang bisita.Complete
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Tears of a Wife..
"Bakit ako? Bakit kailangang ako??.." ang sakit.ang sakit sakit lang.. wala akong ibang magawa kung hindi ang umiyak at tanungin ang mga taong nasa paligid ko... Lahat sila'y nakatingin lamang sa akin. Walang sumubok na sagutin ang tanong ko. Puno ng awa at pagsisisi amg mga mata nila. Akma na akong lalapitan muli ni Maico nang hawiin ko ang kamay niya. "w-wag...lu...mayo ka na.... tigi...tigilan m.mo na ak-o" Mukhang wala ni isa man sa kanila ang may balak umiimik kaya tumalikod na ako. Gusto kong takasan ang nararamdaman kong ito, gusto kong lumayo sa mga taong naging dahilan ng pagkadurog ng puso ko... "W..wife....don't leave...stay with me please...." napatiim kamao ako. At ano?.paulit ulit niya lang ulit akong sasaktan?.. Hinarap ko siyang muli, nangingibabaw ang galit sa aking dibdib.. "Sobra na Maico...Ilang beses kong sinabi sa sarili ko na mananatili ako sayo pero...masakit na eh..hindi ko na kaya....maghiwalay na tayo..."Complete
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
He Badly Wants Her (R-18)
WARNING! SPG | R- 18 | MATURE CONTENT! He violated her. And now, she hates him. Hindi mapagkakailang atraksiyon ang naramdaman ni Munzio 'Zio' Eleazar sa kanilang unang pagkikita ng babaeng unang nagpatibok ng kanyang puso, Daidara 'Dara' Sevita. The main problem was she was his cousin's girlfriend. Sa paglipas ng panahon, his feelings grow into something beyond his control as he tried to suppress and hide it. Ngunit wala ngang sikretong nabubunyag dahil nang malaman niyang ikakasal na ito sa pinsan niya, hindi niya napigilan ang sarili na angkinin ang dalaga ng labag sa loob nito. And then she got pregnant, Zio should be happy right? Pero bakit sobrang nasasaktan siya sa poot na nakikita niya sa mata ng dalaga? ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Sneak peek (An excerpt) "Ahm k-kasi ibibigay ko s-sana 'yong wedding invitations para sa kasal namin ni Ares. Hindi ka daw niya mahagilap these pa-" Hindi na niya natapos ang sasabihin ng hinigit siya nito papalapit nito at siniil ng halik. She was stunned when she felt his soft lips against hers. He smelled alcohol. Her mind became blank. Ang tanging alam lang niya ay ang malalambot na labi nitong humahalik sa kanya. Tila may kuryenteng dumadaloy sa buo niyang katawan habang nanlambot ang kanyang mga tuhod. Her heart was beating fast and her stomach twist in almost painful way. The seconds seems like hours for her. Natauhan lamang siya ng hinapit pa lalo nito ang kanyang katawan papalapit dito. She's engaged for Pete's sake and she was letting him to kiss her. Inipon niya ang buong puwersa at itinulak ito. Nagkaroon ng kaunting distansiya ang mga katawan nila. She saw raging hunger, lust, anger and....jealousy in his eyes that confused and terrifies her at the same time. She slowly backing up from him not knowing that she's getting deeper in his room.Complete
Prejudice by: kimlantiontobias
"I love you, Tischelle, I'm sorry, dapat pinaglaban kita. Dapat nakinig ako sa 'yo. Please, let's make things right. Please stay with me.'' naramdaman kong hinalikan niya ako sa ulo, and it feels great. "Ilalayo ko kayo ni Pia. Magsasama-sama tayo. Hindi lang ako ang bestfriend mo, ako ang kaibigan mo, ang daddy mo, ang kuya mo..ang asawa mo. So please hang on, mahal na mahal kita. I'm sorry kung iniwan kita ng tatlong taon, nagpagamot ako para makalakad. Hindi ko alam na pinaalis ka nina mommy. I'm sorry kung nasasaktan kita." Those are soothing words. Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ng asawa ko. Kahit nahihirapan akong huminga pinilit kong ngumiti. Sa kabila ng lahat ng pagsasakripisyo ko,heto na. "Vonn..masaya ako.." Its hard to breathe, naninikip na ang dibdib ko. My nails were cyanotic and cold. I'm craving for oxygen. Habang nagmamaneho si Vonn.Pinilit kong tumingin sa kanya. He's crying. Pinilit ko siyang halikan sa labi. This might be the last and wonderful thing I ever do. Ang daming sana..Complete
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
More detailsContent Guidelines