Klinikteki Sır
- LECTURAS 824
- Votos 51
- Partes 11
Concluida mié, nov 13, 2019
Melina,sorunlar karşısında dimdik durabilen,cesur,zeki,genç ve güzel bir kadındır.Annesinin ölümüyle birlikte,klinikte çalışmaya başlamıştır. Melina, annesini öldüren,Coward sendromlu olan Anka ve Arda'nın yaptığını düşünür.Klinikte art arda gelen ölümlerin sorumlusu kimdir?Yoksa gerçekten intihar mı?
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Gönül Harbi (Gerçek ailem)
Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."![DELİNİN EN KOYU TONU [+21]](https://img.wattpad.com/cover/395310954-256-k20566.jpg)
DELİNİN EN KOYU TONU [+21]
❝Tanrının bile unuttuğu bir adamı, bu lanet hayata bağlayan tek sebep olacak mısın Naamah?❞ Ondan kaçarken aynı anda onun kalbine sığınma isteği, kesinlikle delirdiğimin bir göstergesiydi. Tür: Piskolojik Dram / Gerilim. (Karanlık Aşk.) #Mentalhealth🏆 (14.04.2026.) #Piskolojikdrama 🏆 (14.04.2026.) #Delilik 🏆(20.04.2026)
GÜNCE | Gerçek Ailem
Gerçek Ailem. "Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA.Concluida
Ceza Kulübü
Siz: Sendin değil mi elimden bu imkanı alan? Siz: Ben voleybol takımına girmek için ne kadar uğraştım haberin var mı? Siz: şimdi bana bir fırsat verilmişken, Siz: söylesene, bunu neden elimden aldın? Can Aral: üzgünüm, inan bunu elinden alırken zerre üzülmedim. Can Aral: üstelik girmeyi hak etmiyordun. Can Aral: ağlayıp zırlaman bir fayda etmez, istediğin kadar isyan edebilirsin. Siz: senden nefret ediyorum. Can Aral: Buna sevinirim. ---- "Ceza kulübü" isimdeki tek kitap. Kitap tamamen şahsıma aittir. **KARANLIK AKADEMİ**
Umay-Gerçek Ailem-
Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.
Izdırar: Karanlık Aşk
Hiçbir süpriz bu kadar korkunç olmamıştır ve hiçbir ihanet bu kadar acıtmamıştır. Okulunu bitirerek babasının yanına dönen Mahira Mirazel babasının ona hayatındaki en büyük ihaneti yapacağından habersizdir. Evde onu karşılayan tanımadığı adamlar hayatının tüm akışını değiştirerek dünyasına dokunur. Her açıdan beraberliği paylaşan insanlar ve onlara zamanla alışan bir kız. Karel Kartal Alacalı & Mahira Mirazel #Anlaşmalı evlilik #Mafya #Kalp hastası kız Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik
SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
Simayalenda:Neyse işte bende gittim annemle altın gününe Simayalenda:Gittim anneannenin ellerinden öptüm Simayalenda:'Maaşallah' dedi bana Simayalenda:Galiba güzel bir kızım Simayalenda:Bu güzellik bir gün başıma bela olacak Simayalenda:Sonra 'benim bir torunum var,siz ikiniz yan yana hollywood çifti gibi olursunuz' dedi Simayalenda:Sonra bana numaranı verdi Simayalenda:Ama benden söylemesi anneannene pek güvenme Simayalenda:İki gülümsedik diye kadın numaranı verdi Simayalenda:İşte şimdi biz ruh ikizi olduk Simayalenda:Anneannen bağları bağladı |TEXTİNG|
LÂL/Gerçek ailam
Aynı yurt odasında kaldığı arkadaşının gitmesi sonucunda konuşmayı bırakan küçük kız Büyüdüğünde bir not alır ve ailesini bulur Ama hiç bir şey beklediği gibi olmaz
Kırık Kanatlar
Annesini kaybettikten sonra Mira'nın hayatında geriye yalnızca suskun bir dede, yarım kalan sorular ve yıllardır anlatılan nefret hikâyeleri kalmıştı. Tek bildiği şey, Ataman ailesinden uzak durması gerektiğiydi. Ama bazı insanlardan uzak durmak sandığı kadar kolay olmuyordu. Bir kavga her şeyi değiştirdiğinde Mira kendini geçmişin ortasında buldu. Çünkü yıllardır düşman olarak anlatılan insanların bakışlarında bile saklanan gerçekler vardı. Ve bazı sırlar ortaya çıktığında insan, en çok kendi ailesinden korkuyordu. "Beni koruduklarını söylüyorlardı. Ama kimse benim neden korunmam gerektiğini söylemiyordu."
SESİZ KIRILIŞ
Halil, 18 yaşına yeni basmış genç bir delikanlıydı. Amcasının evinde kiracı olarak kalıyor, yarım bıraktığı okulun ardından hayat mücadelesini tek başına vermeye çalışıyordu. Hayat ona oldukça acımasız davranmıştı; ta ki kendisine tıpatıp benzeyen biriyle karşılaşıncaya kadar... Bu kitapta kan , şiddet, intahar gibi birçok olay vardır. Lütfen yaşına uygun olmayan kişiler okumasın aksi takdirde hiçbir sorumluluk kabul etmeyeceğim. Bxb yoktur İlk bölümde gay bir figüran olsa da karakterlerine yapmayı düşünüyorum.
Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."
Más detallesPautas de Contenido