YIKIM  ( TAMAMLANDI )

YIKIM ( TAMAMLANDI )

  • WpView
    Reads 159,138
  • WpVote
    Votes 9,351
  • WpPart
    Parts 36
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 5, 2020
WpInfo
Fiction
Romance
✨✨✨✨✨✨ ......... "Yeryüzünde en kutsal şey topraktır" derdi, Tahsin babam, beni büyütürken. Çünkü ne ekersen onu biçerdin her daim hayattan. Adı üstünde toprak anaydı o. İlgisizliğine kurak, verimsiz, ama yine de çokça karın doyuran, bereketini her daim ayaklar altına serendi, genelde kıymeti kaybedilince anlaşılandı. Kaybedince kıymetini anladığım çok şey vardı, toprakla ruhum yerle yeksan olunca öğrenmiştim. ....... Yemekten sonra ne, Kenan soru sorabilmişti nede Zehra ablası konuşabilmişti, salonun ortasında birbirini anlayan iki yürek, uzun bir zamandan sonra yine aynı sessizlikte bütünleşip, yine omuz omuzaydılar. Zamanında atılan şefkat ve sevgi tohumları, gereken ilgiyle şimdi iki yol arkadaşının yüreğinde koça çınarlara dönüşmüştü. - Hadi bakalım Zehra sultan beni odama götürmeyecek misin? Hatta belki bana 'Fareli köyün kavalcısını' bile yeniden okuyabilirsin ne dersin. Bence gayet güzel bir fikir... ........ ✨✨✨✨✨✨ Bitiş tarihi: Şubat.2020 ✨✨✨✨✨✨
All Rights Reserved
#42
ayrılık
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines