GÜZEŞTE

Uzaklarda kalmamın verdiği acı mıydı ruhumu yakan yoksa kendime bile itiraf edemediğim bir teslim oluş muydu?
Kim bilir kaçıncı kez gelmişimdir bu tren istasyonuna en acıklısı senle olanıydı.
"Araz"
Evet kalbimdeki sancının ruhumdaki o inanılmaz sahibi! onu arkamda bırakmamın verdigi acıya katlanamayan küçük yüreğim şimdi paramparça idi,galiba bu olanlardan sonra onu asla göremeyecektim. Ya da onu kalbimde yaşatmak üzere kendime daha cok hapsedecektim.

İnanılmaz bir aşk hikayesi değildir her zaman olanlar ama bizimkisi sahiplenişin,başka tende can buluşun ve dünyaya ancak beraberken hükmedişin hikayesiydi...

Güzeşte "geçmiş olan..."