Y-TEEN UNIVERSITY
- Reads 1,788
- Votes 17
- Parts 8
"h-hello?" hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan ngayong araw na ito, basta ang alam ko lang hindi ko magugustuhan ang araw nato.
"Hi! I'm Yoonshin from Y-Teen Unversity I'm calling to inform you that you have passed the entrance exam and that you're now part of the university! congratulations and we're hoping to see you on monday!" then he hung up.
phew yun lan- omg! nakapasa ako! seryoso ba to?! matapos ang pagsampal at pagkurot ko sa sarili ko masasabi kong totoo nga't nakapasa nga talaga ako sa isa sa mga prestihiyosong unibersidad sa aming lugar.
ako, ako na walang malay nakapasa grabe pa chill chill lang ako di ko alam nakapasa na pala ako.
pero bakit parang ansama ng kutob ko di ko alam kung kinakabahan lang ba ako o masaya dahil nakapasa ako basta feeling ko may hindi magandang mangyayari...
All Rights Reserved
#681
english
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Season 1: Great Pretender
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!Complete![Back To You [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/189253178-256-k679358.jpg)
Back To You [Completed]
"Just let me see our son and I'll leave..." pagmamakaawa niya sa akin. "No! Wala kang karapatan so leave! Not just here, pati sa buhay ko!" Sigaw kong muli. "Bella, I beg you, I want to see our son..." "Anak mo mukha mo! Wala kang anak! Magmula nang iwan mo ako, kami, wala ka nang anak at wala ka nang Bella!" Marahas kong hinila ang mga kamay ko sakaniya. I saw his tears drop and I don't care! I'm pregnant and my parents kicked us out of our house the moment they knew that I have a kid in my stomach. I don't know what to do! I'm just a kid and helpless! I don't have my own job yet because I still go to school! Napabalikwas ako ng tayo dahil sa bangungot na 'yon. Ako? Mabubuntis? I don't even know that man I was pushing away on that dream because of his blurry face. "Bangungot lang 'yon Bella..." I tried to calm myself. Bumalik ako sa tulog dahil madaling araw pa naman. I have to review my lessong because next week is our examination week. And this week came, it's stressing me out so bad. Ni hindi ko na mapagtuunan ng pansin ang crush ko dahil sa pagrereview. Sobrang stress namin ni Pierre sa exams at talagang kulang kami lagi sa tulog. And thank God for keeping us alive hanggang sa matapos ang exams namin. All we have to do is to eait for the results which is next week also. Buti na lang hindi ako inaantala ng masamamg panaginip ko noong exams ko. Who was that? And how?Complete
Crush Kita, Mahal na pala (Complete)
"It feels great to know that I'm the reason why you're laughing. I don't care, kung gawin mo man akong clown, as long as I can see you happy. I'm fine with it." Isang hopeless romantic si April Yanna. Pangarap niya ang magkaroon ng isang magandang love story na may happy ending at may napakagwapong prince charming. Hindi naman niya kasalanan kung bakit siya lumaking ganoon dahil bata pa lang siya puro Cinderella, Sleeping Beauty at kung sino pang Disney princesses ang pinapanood ng momay niya sa kanya. Kaya nang makilala niya si Hero-ang prince charming ng buhay niya-ay hindi na siya nagdalawang isip na ligawan ito. Makakamit pa kaya niya ang pinakaaasam-asam na happy ending kung sa tuwing lumalapit siya nito ay wala na itong ginawa kundi ang ipagtabuyan siya? a/n: This story is light. Very light na pati smack mahihirapan kayong hagilapin dito. Mga college student pa kasi ang characters ko dito, kaya pa conservative, at isa pa, inosente pa 'kuno' ako nang gawin ko ang storyang iyan. Wala pang masyadong lumot ang utak ko, kaya hayan na. This is my first story na ese-share ko sa wattpad. But this isn't my first time na magsulat ng ganito. Sa lahat ng story ko, ito ang isa sa pinaka matanda. High school pa ako nang maisulat ko ito at ngayon feeling high school nalang ako. HAHAHAH! I made this story as a gift sa bespren kong hopeless romantic. Dahil nga wala pa akong pera noon, bumabawi ako sa effort. At mahal niya ako dahil diyan! Ngunit nakulangan daw siya e, kaya ayon ibinalik niya sa sinapupunan ko ang storyang ito. Gusto niyang e revise ko. Kaya nga lang dahil may pagka busy ako sa buhay, umabot ng almost 5 years ang pagre-revise ko nito. Pero mahal parin niya ako! Ayun, Hi april! Kapangalan mo na ang heroine ng storyang ito. kasi nga mahal kita kaya umabot ng ganito ka tagal ang story mo. muah! mahahanap mo rin ang taong kaporeber mo!Complete
Almost Paradise
Sypnosis "Huwag kang masanay sa mga bagay na alam mong mag-iexpire, there's no such thing like everlasting love, forever, or whatever. Pinapaasa lang tayo ng movies, books, and songs. There's no balance here in our world. Kung mahal mo siya, himala na lang na mahalin ka rin niya tulad nang pagmamahal mo sakanya." he smirked and drink his tequila. I learned from him na wala nga talagang balanse, puro lang kulang at sobra. Pag sobrang mahal mo siya, kulang na pag-mamahal ang maisusukli niya. Walang balanse, o dahil siguro ayaw balansehin? Dahil ang isa kapit na kapit at ang isa bumibitaw na. "Pagsinanay mo ang sarili mo sa mga bagay na mawawala, you'll end up hurting yourself." he smiled, looking so drunk. I nodded, because I believe him. I believe you Tres, I've been experiencing it... because... You. Wont. Love. Me.Complete
Midst of Chaos
"Sa gitna ng kaguluhan Sa tabi mo ay wala ako diyan Akala ko ay ako lang ang nahihirapan Hindi ko alam, ikaw na din pala ay nasasaktan"Complete
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
My Rebound Guy
Naranasan mo na bang magmahal? Naranasan mo na bang masaktan? Naranasan mo na bang maging tanga? Kasi ako? Oo. Pag mahal mo daw ang isang tao kaya mong gawin lahat. Lahat-lahat! Kahit kaibigan ka lang basta may papel ka sa buhay niya okay na. Aba! Kesa naman wala. Hindi ko alam kung kailan, paano at saan ko siya minahal. Basta ang alam ko... mahal ko siya... kahit may mahal siyang iba. Loving her from a far is okay with me. But once I saw her fell to the ground, crying? I swear! I'm ready to do everything just make her happy. Ang maging isang takbuhan kapag nasasaktan, maging isang dakilang tanga para lang mapatawa ka, ang maging isang taga sunod kapag nalukungkot ka, at ang maging isang panakip-butas para makalimutan mo yung sakit kahit panandalian lang. Lahat gagawin ko. Lahat-lahat. Dahil mahal kita, kahit rebound lang okay na. The story will be edited soon. Thank you! Please do inform that my username is changed to wounder3rComplete
The Guy with White Headphones: Rocel's journal
Love? hahaha... What's new? usually a guy will fall inlove with a girl then Blah blah blah then magiging sila in the end, tapos ang story hanap ulit nang bago? hahaha medyo bitter ba? hahaha well it's a matter of fact that totoo yun ^^ i experience it a lot of time, until now with my own relationship well anyway Akala mo pare-parehas lang ang love? hahaha AKALA mo lang yun... Wait until you meet "Rocel" sya yung tipo na girl na di na niniwala sa love... oppss teka teka hahaha akala mo huh? alam ko yang iniisip mo Di sya na niniwala sa love then one day may makikilala syang guy then all of the sudden maiinlove sya sa guy, then magiging sila end of the story let's give a round of applause... Pero let me spoil your Conclusions about this story hahaha you want to know why? Then read the story your self ;) "My first Tagalog RomCom (Romantic Comedy) that will give you the other ways of love :)"Complete
Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.Complete
Miss Second Place
Second place? Oo lagi nalang pero bakit??lahat naman ginagawa ko para maging first, pero ang hirap lagi nalang nya ako nalalamangan sa lahat ng bagay. Magiging first pa ba ako? Oh mananatili nalang akong second? Inspired by Special A (manga/Anime)Complete
Magaling ka bang magpanggap at magtago ng nararamdaman? Mahilig ka rin bang tumanggi sa mga katotohanang tungkol sa sarili mo? Ako si Zhavia. Lahat ay nagawa kong itago simula nang makilala ko ang dalawang tao na hindi ko alam kung ano ba talaga ang role sa buhay ko. Masyadong magulo, pinasasakit nila ang ulo ko. Pareho silang kinababaliwan ko. Iyun nga lang, ang isa ay kinababaliwan ko nang dahil sa paghanga, gusto ko siya, gustong-gusto ko siyang angkinin. Habang ang isa naman ay kinababaliwan ko rin, pero nang dahil sa galit at inis, gusto ko rin naman siya, gustong-gusto na sapakin! Biskwit! PERO HINDI KO NA ALAM KUNG KANINO BA DAPAT MAGTAPAT NG TOTOO ANG PUSO KO! NAKAKALITO!
More detailsContent Guidelines