Senin Adın Zambak

* Ey sevgilim,
Benim hikayem. Seni tanıdığımda başladı. ufuk çizgisinde, son nefeste,ilk aşkta, ilk bakışta başladı.Umudum bittiğinde sana sarıldım.Hayallerim tükendiğinde tatlı rüyamın,tatlı konusuydun . Taşlaşan kalbime uzaktan dokunan, etrafıma rengarenk kelebekleri salandın. Gülümsemen pamuk şekerim gibiydi. Ne onsuz yapabiliyordum, ne de onla yapabiliyordum.Bazen sadece seni izlerim.Hiç bitmeyecek bir film gibi,sadece bana özel olan senaryo gibi. Ama biliyorum, asla kalbimin penceresini açıp sana ayrılmış suit odana yerleşemiceksin. Belkide senden özür dilemeliyim. Seni senden izinsiz sevdiğim için. Belkide bırakmalıyım sonu olmayan hikayemi yazmayı, sonu olmayan aşkımı yaşamayı, belki de seni bırakmalıyım.Cesaretimi topladığım gün karşına geçip, deniz dolu gözlerinin içine bakıp, ağzımdan dökülürken, senin için son yaşımı akıtıcağım . Neden seni sevmeyi bıraktım biliyor musun?İnanama gücüm kalmadığı için bıraktım. İncitiğin yerler daha geçmediği için bıraktım. Senden vazgeçmem sandığım için bıraktım.Uğruna gösterdiğim sabrı anlamadığın için bıraktım. Zerre kadar değişmeyeceğin için bıraktım.Seviyorum dediğim,ama sevgimin uğuruna hiçbir şey yapmadığım için bıraktım.Evet bıraktım. Zor oldu ama bıraktım. Bırakıyorum da sonsuzum...

© 2014 Tüm Hakları Saklıdır.