Ruhumdaki Kafes

O an,elimdeki cam parçasıyla içi dolu küvete doğru adım attığımda son günüm olduğunu bile bile aldım kararımı.Bugün,bunu ben yapmasam babam dediğim adam yapacaktı.Beni çöp gibi attığı hayatta,vicdanımla mücadele edecek kadar takatim kalmamıştı zaten.Su dolu küvetteki yansımama baktım uzun bi müddet.Bir yılda ne kadar zayıflamıştım? Ne kadar solmuştu yüzüm?Peki ya gözaltılarımdaki morluklar?Hepsinin tek bir sebebi vardı,ama çözümü yoktu.Soğuk,su dolu küvete ayağımı soktuğum anda küçük bir tebessüm edip yavaş bir şekilde suyun içine bıraktım bedenimi.