Sadyang Nagkataon (One-Shot Story)
- LECTURAS 120
- Votos 2
- Partes 1
Sometimes we need to forget some people from our past. . .
simply because,
They just don't belong in our future.
But what if?
You've marked your past so well,
that tends people from your past,
to dwell more in your future?
They creep the shit out of you. . .
forgetting the creeps you've left in their lives.
Sounds cliche.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Wala tong kwenta. HAHA :D
Puro kathang isip lang ng author.
Forgive me for this crappy story.
Any similarity to any whatsoever is not intended.
Sadyang nagkataon lamang :)
Hope you like it :3
Recommend, Vote, and Comment ^^.
Todos los derechos reservados
#231
creepy
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
The Love We can't Choose
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
Diabolic | #Wattys2021
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."Concluida
One Shot Stories
Read at your own risk. I mean if sanay kayo sa mga cringey moments or sweet or whatever then gorabells lang beks. O kung eto talaga ang sadya mo sa una palang ;)Concluida
WHEN HIS LOVE GONE IN TIME (BOOK 1 TIME TRILOGY)
Kung in love kayo para sayo tong story ,at kung sawi kayo para sainyo din tohh wag niyo itoon ang attetion niyo sa mahal niyo kasi masasaktan lang kayo tumingin kayo sa paligid baka andyan na pala si MR.RIGHT pinaghihintay niyo lang itong tatandaan niyo di sapat na mahal niyo lang dapat mahal din kayo di ibigsabihin na kailangan ng space break na yung iba pagod na talaga na sakyan yang kalandian niyo so please mahal silaConcluida
Secretly Inlove with my Bestfriend
This story is a short story. Try niyo lang pong basahin. Maganda po ito, i dedecate ko po ito sa taong nakaka relate po ng story :) hope you'll like it !Concluida
Akala lang pala 😞
Kung ikaw umibig ng dahil akala mo ikaw lang din ang mahal 😞pero narealize mong nagpakatanga ka lang pala.Hahahahaha i wanna share you mu story if wanna make you inspire .Thank you have a nice reading ☺Concluida
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Concluida
I'm Sorry..
Sabi nila, 'Time will heal'. Pero paano kung hindi ko na kayang hintayin pa yung time? Masyado na akong nasasaktan. Kapag nakikita ko ang mga alaala namin lalo lang akong nasasaktan. Love is UNFAIR.. ~~ A one shot story made out of the blue. This story was about a girl named Kristen and her loving boyfriend Nathan. But despite their love, and happiness, an unexpected thing happened. ~~ "Nathan! Nathan! Please! Wake up Babe! Please stay with me, Babe!" I was running, crying. I don't care if people are looking. All I can do right now is cry. I'm in complete pain. I'm losing hope. I can't bare seeing him like this. I can't even look at him. I love him. Beyond the highest mountains. I do love him more than myself. And I gave my all to him. I don't want to lose him. He's my life. The love of my life. I can't. Not now, not ever. ~~ P.S. This is my first ever attempt of publishing a one shot story. But I do hope for good feedbacks. Thankyou in advance if you read it. <3 -Nica-Concluida
6 YEARS
simpleng story tungkol sa pagmamahal...nakakatawa na minsa'y mapapaisip ka...isang lovestory na dulot ng isang kathang isip lamang ngunit maaaring may kadikit na reyalidad...pinaghalong saya at lungkot ang dulot upang kayong mga tagapagbasa ay maaliw...malugod kong tanggap ang inyong komento,..puna,..papuri o anupaman..maraming salamat sa inyong panahon at interes na basahin ang una kong akdaConcluida
WASTED CHANCES
Naranasan mo na bang magsakripisyo sa isang tao na akala mo mapapa-sayo. Yung tipong nakakalimutan mo nang unahin ang sarili mo, dahil laging sya ang importante sayo? Basta para sa kanya, gagawin mo lahat.... Dahil ramdam mo rin naman na mahalaga ka sa kanya... Yung mga motibo nya, malinaw na malinaw... Pero paano kung..... isang araw bigla ka nalang nyang sampalin ng katotohanan... Na nasa isip mo lang ang lahat?? Kakayanin mo pa bang mabangon sa pagkakabagsak mo kung sa lahat ng oras, araw buwan at taon ng buhay mo, kabahagi na sya nito?? Sinulat po to sa isang Wattpad readers and writer group sa facebook. Actually, nakalimutan ko na to but recently may nagcomment at lumabas ulit sa newsfeed ko. So, para mai-saved ko ililipat ko sya dito and to share na rin for my followers and supporters na nandito sa wattpad. Hope you guys, enjoy this. Thank you sooooooooo much!! Love lots! <3Concluida
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
Más detallesPautas de Contenido