Het meisje in het Ziekenhuis

Samen met Kiki ga ik naar het verlaten ziekenhuis, het was een weddenschap.
als we het niet deden, moesten we geld betalen.. en ik was natuurlijk weer eens blut en Kiki ook.
We zijn niet bang, bang nee dat kennnen we niet eens.
Het is meer griezellig, het gevoel dat je weet dat er mensen hebben gezetten.Morgen om 5 uur fietsen we erheen.

-volgende dag-

de deur klapt dicht.
wint waait door ons haar.
we kijken recht naar een donkere gang.,
met deuren en kamers. midden in de gang staat een rolstoel. beweegt die nou?! ik
heb het me vast verbeeld.
"Bente die rolstoel!" zegt Kiki.
ik hoor een lichte trilling in haar stem.
"Hij.. hij beweegt!"

Kirsten-cn