We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Run To You

Run To You

  • WpView
    Reads 133
  • WpVote
    Votes 12
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Dec 11, 2019
WpInfo
Non-Fiction
I live my life alone. Mag-isa nalang ako sa buhay mula ng mamatay ang aking mga magulang. Wala akong kapatid. Kamag-anak? Hindi ko alam. Ayos na ako sa buhay mag-isa. Nakakagala ako sa kahit saang lugar na gugustuhin ko. Gamit ang pera ng mga magulang ko. Iyon nalang ang tumutulong sa'kin para mabawasan ang pangungulila ko. Gustong gusto kong tinatakasan ang realidad na darating ang panahon na mawawala lahat ng pamana nila sa'kin. Gusto kong talikuran ang katotohanang tanging materyal na bagay na lamang ang kasa-kasama ko sa buhay. Gusto kong mawala 'yung sakit. Gusto kong kalimutang mag-isa na lamang ako. Kaya tinakasan ko lahat. Tinalikuran ko lahat. Ang tanong, saan ako dadalhin ng sarili kong mga paa? Travel is the key to learn how to let go. To learn how to move-on. But what if, travelling is the other way to find another reason to love? Another reason to be happy and another person who I'll regret having for. Note: SLOW-UPDATE!! ON-GOING!
All Rights Reserved
#94
patience
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • Speak Now
  • BRIDE SERIES 1: Wife Of Faith (Completed)
  • Everything has Changed (completed) James Villareal
  • Memories Afterall (BoyxBoy)
  • Back To My Past
  • Can You See My Heart? (Pontevedra Series #4)
  • Promises Made, Hearts Betrayed
  • I Broke My Rules For You
  • The Rare Incomparable

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines