FEVERAN

Her şey o gece bitti. Genç kızın çığlıkları yeri göğü ağlattı. Herkes, her şey sustu. Dünya sustu. Yer sustu, gök ağladı. Hava sustu. Onun çırpınışları ise duyulmadı. O da sustu. Sessizlik çelik bir zırh gibi sardı onları... Ve ruhu, o enkazın altında kaldı. Bir daha ne yaşayabildi ne de ölebildi...

"Cehennem de sensin cennet de. Yanıp kül olmak da senin elinde, kurtulup özgürlüğü kucaklamak da..."

İkisi de cehennem,
İkisi de ateş,
İkisi de yangın,
Onlar feveran...

"Kalbim olur musun demeyeceğim, feveranı olmuşsun onun haberi olmamış."

"Feveran?"

"Kimsesiz sokaklarda attığım haykırışın ta kendisiydin. Feveransın sen. Ne vazgeçebildiğim ne arzulayabildiğim feveranım..."