P.I.D(BLOOD)
- Reads 16
- Votes 0
- Parts 3
Ongoing
Last published Sat, Jan 2, 2021
Ako si light, matangkad, moreno, matangos ang ilong,mapupungay na mata na madalas natatago sa medyo may kahabaan kong buhok, katamtaman ang pangangatawan.
Madalas akong nakikinig ng music para malibang ako.
All the time nakasalpak ang headset ko sa tenga ko. Akala mo ay may sarili akong mundo.
Estudyante ako at isang bayarang mamamatay tao. Sinanay para kumitil ng buhay. Kasabay ng marahas kong kasalukuyan. Meron akong itinatagong madilim na nakaraan.
All Rights Reserved
#20
hunter
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Diabolic | #Wattys2021
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."Complete
His Brown Eyes ( Completed )
Mga matang kayumanggi na kung tumingin ay nakakaakit. Mga matang naging dahilan kung bakit ako'y umibig. Mga matang hinding hindi ko na nakalimutan kailan man. Ako'y isang simpleng babaeng nangangarap nang simpleng buhay. But the destiny is unfair. Akala ko kilala ko na ang sarili ko. Akala ko alam ko na kung sino ako. Ang dating simpleng buhay ay napuno nang kababalaghan. Pagtataksil na puro kasinungalingan. Kasinungalingan, na dulot ay kaguluhan. Mga katutuhanang naisiwalat dahil sa alitan. Pagtatraydor nang akala mo'y kaibigan. Matinding pasakit at kamatayan Ito kaya ay malalampasan? His Brown Eyes maendaikim All rights reserved 2021 Completed ^_^Complete
Save Me
Marami akong gustong malaman sa mundo. Magagandang bagay, tanawin, bulaklak at kung ano-ano pa. Hindi ko naman pala akalaing ang mundo palang iniisip kong paraiso, isa palang sining na walang kakulay-kulay. Isang lugar na puno ng kasamaan at mas malala pa sa dati kong mundo. Isang malupit na mundo ang tangi kong naabutan. Nasaan na ang mga bulaklak? Bakit ito'y matigas? Nasaan na ang mga tanawin? Bakit mga naglalakihang gusali na ang natatanaw ko? Nasaan na ang mga magagandang bagay na sinabi mo? Nagdilim ang aking paningin at kumirot ang aking dibdib. Aanhin ko pa ang lugar na wala man lamang kagandahan? Isa lamang itong walang buhay na mundo gaya ng dati. Aasa pa ba ako na may magbabago? Aasa pa ba ulit ako na kahit may isang tao lang na magbabalik ng kagandahan ng mundo ay hindi ko na ito paguguhuin? Kagaya noon sa mundo ko? Aasa ako pero wala rin namang kumikilos? Siguro panahon na para pagsisihan ng mundo ang pagwasak nila sa kagandahang bumabalot dito. Pumatak ang mga luha ko at inilabas ang Grim Reaper's Scythe. Ako si End at wawasakin ko ang mundo.Complete
Not Your Ordinary White Lady
𝒞𝑜𝓂𝓅𝓁𝑒𝓉𝑒𝒹 🌸 Ako ay isang 𝘄𝗵𝗶𝘁𝗲 𝗹𝗮𝗱𝘆. Oo, white lady! Daig ko pa ang mga model ng shampoo sa haba ng hair ko. Akala nyo ba wala pang na-inlove sa'kin? Akala nyo lang yun pero meron, meron, MEROOOOONNNN!! (◡‿◡✿) informal storytelling ; trigger warnings will be posted at the start of a chapter when necessary.Complete
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
The Angel's Portrait ✔
"It's moving!" "Ha? Alin?" "Yung larawan ng anghel!" "Alam mo Bebang kung ano ano sinasabi mo." "Bahala ka nga dyan! Basta lalabas na ako. Sabi ko na nga ba may something dito sa lumang bahay ng family mo" I shook my head while watching her disappear through the doorway. Muli kong tinignan ang larawan ng isang magandang anghel sa dingding ng bahay. Ito yata ang pinakamalaking portrait dito sa ancestral house ng family ko. "Hindi naman gumagalaw e"- mahinang bulong ko bago tumalikod at lumabas. Hindi ako naniniwalang may buhay ang isang larawan. Wala naman ganun sa totoong buhay e kaya wala akong dapat ikabahala sa pagtira dito sa lumang bahay ng mga lolo at lola ko. That portrait wasn't moving.. or maybe I'm wrong?Complete
Earl's SAYT
Paano kung sa kwento, ang bida ay isang taong puno ng kamandag at kasamaan-isang "Villainous Noble"? Paano kung siya mismo ay may misyon: hindi upang magligtas, kundi upang magwasak, hindi upang bigyang katarungan, kundi upang maghiganti? Sa isang panaginip, o siguro bangungot, nagising akong nag-iisa sa isang silid na walang anyo, walang bintana, at napapaligiran ng isang katahimikang may halong panganib-kalmado, ngunit nagbabanta. Naramdaman ko ang lamig ng suot kong puting hospital gown, tila sinasabi ng maputing kasuotan na ang nagsusuot nito ay isang dalisay na kaluluwa. Ngunit mali sila. Isang mainit na pakiramdam ng kaba at takot ang bumabalot sa akin. Hindi dahil sa ako'y nag-iisa, kundi dahil may nararamdaman akong anino, isang nakatagong presensya sa kadiliman ng silid. Sa gitna ng kaunting liwanag mula sa isang bombilya, lumitaw ang isang hugis na anino, paikot-ikot, papalapit. "Malapit nang matapos ang mga araw ng iyong pagtatago." Lumalakas ang tibok ng puso ko-ang tinig na iyon ay hindi basta-basta. Isang demonyo, isang mangangain ng kaluluwa. Sa isang iglap, nahirapan akong huminga. No! This was not the way it was supposed to happen! I still have my unfinished business out there, I must live to take theirs!- their impure souls! *** Started: January 01, 2021 Ended: April 12, 2021Complete
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
There's always a part of the story that is covered with pure ashes and specks of dust. Like no one ever really wants to tell the truth. At yon ang masakit. Sa part ko bilang isang tao na may kakayahang pumaslang ng demonyo, ang sakit na malamang ang pinagsisilbihan namin ay hindi namin makita pero ang mga kalaban namin ay kitang kita. We serve the Gods and Goddesses along with their angels. They give us a task and then we go do it. What are the tasks? To kill the demons. The sad part? We don't know why we should kill. Why do we even have to do this if the angels are powerful enough to kill them all for once? Heto na nga ang story ko! Nung bata pa ako neto. Yung lagi akong habulin ng problema o kaya aksidente. Kung saan ako pumupunta, may nangyayaring hindi maganda or siguro nagkakataon lang kasi nung bata ako sa tuwing may naririnig akong bumubulong sa tenga ko na para bang inuutusan ako, sinusunod ko agad. Pero ang hinding hindi ko malilimutan ang nakita ko mismo yung gumagawa ng gulo. Hindi tulad nung mga mas nauna, hindi ko nakikita yung mga halimaw na gumagawa non pero nung araw na yon, natigil ang mundo ko. " The sweetness of bad is the bitterness of destiny."
More detailsContent Guidelines