Nowa ja
- Прочтений 193
- Голосов 21
- Частей 5
В процессе49m
Last published птн, мая 15, 2020
Katy przeprowadza się do Miami. Chce zapomnieć o przeszłości.
Czy da sobie radę w nowym miejscu? Czy poradzi sobie bez swoich przyjaciół?
Druga część opowiadania "Nie jesteś taka"
Все права сохранены
#194
nastolatki
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Вам также может понравиться
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Завершенная история
To zdarza się tylko na Wattpad ✔️
Carrie jest wielką fanką wattpada, a także miłośniczką tandetnych romansideł. Pewnej nocy gdy rozpłakuje nad śmiercią siostry głównej bohaterki w jednej z książek, zostaje przeniesiona do jej świata jako... Siostra głównej bohaterki - rozpoczynając życie od pierwszego rozdziału. Tak oto zaczyna się jej przygoda, pełna wielu różnych emocji i wrażeń. *OSTRZEŻENIE* Do książki i stylu (ponieważ jest bardzo uproszczony i lekko fikcyjny) podchodź z dystansem, ponieważ jest to luźna komedia, wyśmiewająca wszystkie motywy Wattpadowe.Завершенная история
Czy to miało tak być.
Parę miesięcy przed urodzinami Joanna doznała strasznej tragedii. Tracąc najbliższych, musi opuścić rodzinę miasto, co wiąże się z tym że trafia do domu dziecka. Po miesiącu pobytu zostaje zaadoptowana przez miłych ludzi. Czy Joanna poradzi sobie z nowym życiem? Czy spełnią się jej marzenia?Завершенная история
Wieża poznania
🍂🧡🍂 Autumntown miasto, które Audrey Andrews kojarzy się jedynie ze spokojem i miłością. Dziewczyna jak co roku ma spędzić ostatni miesiąc wakacji u swojej babci i dziadka w starej zatrzymanej w czasie kamienicy. Jednak ona odliczała tylko dni by ponownie się tam znaleźć. Ale teraz jest nieco inaczej. Kiedy Audrey przyjeżdża na miejsce po raz pierwszy od dzieciństwa jej uwagę przykuwa wieża do której wchodziła jako mała dziewczynka. Jednak to nie budynek rzuca jej się w oko. Jest to chłopak, który siedzi oparty o framugę dawno urwanych drzwi. Vincent Valentine to chłopak, który ciągle ucieka. Goni za czymś, ale dokładnie nie potrafi wskazać celu swojej gonitwy. Stara się odnaleźć sens swojego istnienia. Jego życie nie jest proste, a ciężko zarobione pieniądze szybko traci z pola widzenia. Pewnego dnia natrafia na wieżę, która wydaje się jego ratunkiem. Bezpieczną przystanią do której przychodzi każdego dnia by odetchnąć i oderwać się od rzeczywistości. I to właśnie pewnego dnia jego rutynę zakłóca pewna brunetka, w której oczach dostrzega coś czego nigdy nie doświadczył. To historia o dwójce nastolatków, którzy przypadkowo znaleźli się w odpowiednim miejscu. W wieży, która słyszała niewypowiedziane na głos słowa i, która dla obojga z nich niesie zupełnie inną historię. Czy będą chcieli opowiedzieć je sobie nawzajem ? 🍁🧡🍂
Start Again
Bo na tym polega MIŁOŚĆ - Na kłóceniu się i godzeniu, na wytykaniu sobie błędów i przebaczeniu, na milczeniu i rozmowie na słuchaniu i mówieniu na pewności, zwątpieniu i zazdrości, na byciu razem i byciu daleko od siebie ~Yuki i jej mąż Chris zastali wystawieni na ciężka próbę, jednak miłość nie zna granic więc powinni dać sobie radę, lecz kłody rzucane pod ich nogi czasem mogą być większe niż ich miłość do siebie. Jest to druga część książki "Start Over"Завершенная история
Potrzebuję Cię...
Szłam pustymi ulicami mojego osiedla. Wiatr rozwiewał mi włosy. Zmarznięte dłonie włożyłam do kieszeni kurtki. Nie wzięłam rękawiczek. Nie szkodzi. I tak niedługo wrócę do domu. - Julia! - usłyszałam za sobą czyjś głos. Odwróciłam się. - Krzysiek? Co ty tu... - Pomyślałem, że może chcesz pogadać - dobrze wiedział, że mam problem i nie chciał zostawić mnie samej. - Ty zawsze wiesz, kiedy cię potrzebuję - uśmiechnęłam się. - Jak tam? - Coraz gorzej. Mama w nocy płakała, tata próbuje być silny, ale też się denerwuje, a ja... - głos mi się łamał. - Nie jest dobrze. Krzysiek przytulił mnie. - Nadal żadnych informacji? - spytał. ...Завершенная история
M&D love story /ZAKOŃCZONA
Martyna to dziewczyna, która po trudnym rozstaniu rodziców zmienia szkołę i miasto, próbując zacząć nowe życie. Choć stara się ukryć swoje emocjonalne zranienia, trudno jej odnaleźć się w nowym środowisku. Wkrótce poznaje Daniela, chłopaka o burzliwej przeszłości, który mimo twardej postawy, skrywa w sobie czułość i wrażliwość. Początkowo ich relacja jest chłodna, jednak z biegiem czasu oboje zaczynają otwierać się na siebie, dzieląc się swoimi lękami i tajemnicami. Martyna odkrywa, że Daniel, mimo trudnej przeszłości, może jej pomóc odnaleźć siebie. Ich relacja staje się głębsza, ale gdy stare problemy zaczynają ich gonić, muszą podjąć decyzję, czy ich uczucie wystarczy, by pokonać przeszkody, które stoją na ich drodze.A jest ich dużo. Nowy etap ,nowa szkoła i nowy świat. To opowieść o miłości, zaufaniu i przezwyciężaniu trudności, które stawia przed nami życie.Завершенная история![Dzienniki '09 [ZAKOŃCZONE]](https://img.wattpad.com/cover/206768803-256-k486955.jpg)
Dzienniki '09 [ZAKOŃCZONE]
ROK PRODUKCJI: 2009 „Wpadłam po uszy. Na śmierć. Na życie. Na amen." Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że niepozorna Iza, popularny i buntowniczy maturzysta Kuba oraz młoda nauczycielka angielskiego, Joanna, nie mają ze sobą niczego wspólnego. Jednak za sprawą kilku zbiegów okoliczności ich losy splotą się na zawsze, a coś, co miało być tylko niewinnym żartem, doprowadzi do tragedii... Jaką rolę odegra w tym wszystkim siedemnastoletni Kamil, który znajduje się na samym dole bezwzględnej szkolnej hierarchii? „Obojętnie na miejscu której postaci byś się postawił, zawsze znajdzie się moment na to, by powiedzieć „Dość!". Pytanie tylko: kiedy Ty byś się na to zdecydował? Zastanów się nad tym dobrze, a być może okażesz się mądrzejszy od nas."Завершенная история
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.
ПодробнееТребования к контенту