Geçit

Yağmur...
Gözlerimi açtığımda percerede tıpkı gözyaşları gibi süzülen yağmur damlaları vardı. İşte bu benim gerçek huzuru bulduğum an. Elimdeki fırçayı boya paletine usulca bıraktım. Paletteki boyalar yavaşca dağılarak tıpkı bir uzay gibi görünmeye başladı. Bu görüntüyü seviyorum. İçimde dolmaya başlayan huzurla pencereye doğru yürümeye başladım. Yağmur damlalarının yere düşen görüntüleri o kadar güzel ki. Bulutlar kasvetli ve bugün her zamankinden daha koyu bir gri. Gökyüzünün karanlık yüzü tıpkı tuvale çizilen bir resim gibi. Parmağımı pencerenin öteki yüzünden usulca kayarak akan yağmur damlasının üzerine bastığım anda gri kasvetli bulutların şimşekle bütünleştiği an aniden karşıda büyük bir köprü belirdi.